Uzasadnienie
Z. K. (dalej jako skarżąca) pismem z 3 grudnia 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do świadczenia w formie zasiłku pielęgnacyjnego.
W dniu 23 marca 2021 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika Z. K., w którym poinformowano, iż skarżąca zmarła [...] grudnia 2020 r. W związku z wezwaniem z 1 kwietnia 2021 r. pełnomocnik nadesłał oryginał odpisu skróconego aktu zgonu Z. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Kwestia przyznania lub utraty prawa do świadczenia w formie zasiłku pielęgnacyjnego wiąże się bezpośrednio z osobą wnioskującą. Organ orzekający bada bowiem sytuację życiową osoby wnioskującej, która jest indywidualna i nie może podlegać procesowi dziedziczenia.
W świetle przedstawionych powyżej okoliczności faktycznych i prawnych sprawy należy stwierdzić, iż przedmiot niniejszego postepowania – zasiłek pielęgnacyjny dotyczy wyłącznie praw ściśle związanych z osobą zmarłej skarżącej.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.