Uzasadnienie
Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] o odmowie potwierdzenia J. S. s. J. i A., prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez J. S. s. F. nieruchomości we wsi [...], gm.[...], pow.[...], woj.[...].
W aktach administracyjnych znajduje się nieodebrana przesyłka, która zawiera zakwestionowaną decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia i jak wynika z adnotacji placówki pocztowej przesyłka nie została doręczona, gdyż adresat nie podjął jej w terminie. Placówka pocztowa bezskutecznie zawiadomiła skarżącego o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym (awizo z dnia 16 marca 2015 r.), po czym w dniu 31 marca 2015 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę organowi. W aktach znajduje się również kserokopia niniejszej decyzji z adnotacją J. S.: "otrzymałem dnia 07.05.2015 r.".
Pismem z dnia 23 czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego) J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, na ww. decyzję Ministra Skarbu Państwa. Jednocześnie załączył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi, który uzupełniony został pismami pełnomocnika skarżącego – adw. K. C. z dnia 5 sierpnia 2015 r. i 12 października 2015 r.
Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Następnie postanowieniem z dnia 12 lutego 2016 r., sygn. akt I OZ 119/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 1 grudnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie zastosowanie znalazł przepis art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz.
23) powoływana dalej: "k.p.a.", który mówi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a.) lub też pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ (art. 44 § 1 pkt 2 k.p.a.). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Stosownie do treści art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
W związku z powyższym z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu J. S. w dniu 30 marca 2015 r. Termin do wniesienia skargi do sądu upłynął zatem w dniu 29 kwietnia 2015 r. Jak wynika natomiast z akt sprawy, skarga w niniejszej sprawie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, złożona została w dniu 23 czerwca 2015 r. (data stempla pocztowego), a zatem z uchybieniem ustawowego 7-dniowego terminu, który to termin nie został mu prawomocnie przywrócony.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.