Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2004 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2004 roku numer [...] Wójta Gminy L. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z [...] sierpnia 2003 roku numer [...] Wójta Gminy L. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że z księgi wieczystej numer Kw.[...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla W. wynika, iż A. i M. małżonkowie S. na prawach małżeńskiej wspólności ustawowej są współwłaścicielami niezabudowanej nieruchomości położonej we wsi L. oznaczonej jako działki numer [...] i [...] o łącznej powierzchni [...] kwadratowych.
W dniu 25 czerwca 2003 roku A. i M. małżonkowie S. wystąpili z wnioskiem o dokonanie podziału działki gruntu położonej w L. oznaczonej numerem [...].
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 roku numer [...] Wójt Gminy L. stwierdził możliwość dokonania podziału nieruchomości położonej w L., objętej treścią księgi wieczystej Kw.[...], oznaczonej jako działka numer [...], zgodnie z projektem podziału stanowiącym załącznik do postanowienia.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 roku numer [...] Wójt Gminy L. zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej w L., objętej treścią księgi wieczystej [...] oznaczonej jako działka numer [...], pod warunkiem ustanowienia dla projektowanej działki oznaczonej numerem [...] nie posiadającej dostępu do drogi publicznej odpowiednich służebności drogowych po projektowanej działce numer [...]. Z treści decyzji wynika, że w wyniku podziału powstały działki o numerach [...] o powierzchni [...], [...] o powierzchni [...], [...] powierzchni [...], [...] o powierzchni [...], [...] o powierzchni [...]. Decyzja stała się ostateczna w dniu 12 września 2003 roku.
W dniu 21 października 2003 roku A. K. wniósł do Wójta Gminy L. pismo, które nazwał odwołanie od decyzji "pozwolenia podziału nieruchomości i wytyczenia drogi". Pismo A. K. zostało przesłane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., a następnie zostało zwrócone przez ten organ Wójtowi Gminy L..
Po rozpoznaniu wniosku A. K., decyzją z dnia [...] stycznia 2004 roku numer [...] Wójt Gminy L. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 roku numer [...] Wójta Gminy L. Decyzją z dnia [...] maja 2004 roku numer [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2004 roku numer [...] Wójta Gminy L. Na decyzję z dnia [...] maja 2004 roku numer [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł A. K. Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniósł, że w sądzie powszechnym toczy się postępowanie nieprocesowe o rozgraniczenie sąsiednich nieruchomości, które potwierdzi, że geodeci wykonujący prace na zlecenie A. i M S. błędnie wyznaczyli przebieg granicy między działką skarżącego a działką właścicieli nieruchomości podlegającej podziałowi.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy.
Stosownie do treści art.147 k.p.a. wznowienie postępowania administracyjnego następuje z urzędu lub na żądanie strony, z tym, że wznowienie postępowanie z przyczyny określonej w art.145 §1 pkt.4 k.p.a. następuje wyłącznie na żądanie strony. Natomiast przepis art.149 k.p.a. wyraźnie wskazuje kiedy organ jest władny wydać postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego, a kiedy jest władny wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Poza sporem pozostaje okoliczność, że wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego następuje wówczas gdy wystąpi jedna z następujących okoliczności. Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego został wniesiony przez osobę nie będącą stroną postępowania w rozumieniu art.28 k.p.a., gdy wniosek o wznowienie postępowania został wniesiony po upływie terminu przewidzianego w art.148 § 1 i § 2 k.p.a. oraz gdy wniosek o wznowienie postępowania nie zawiera żadnych przyczyn wznowienia określonych w art.145 § 1 k.p.a. Wystąpienie jednej z wymienionych okoliczności powoduje skutek w postaci wydania decyzji odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy L. z [...] sierpnia 2003 roku numer [...] zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości stanowiącej własność A. i M. małżonków S., położonej w L. i stanowiącej działkę gruntu numer [...], objętej treścią księgi wieczystej Kw.[...]. Skarżący jest właścicielem nieruchomości położonej w L. bezpośrednio graniczącej z nieruchomością podlegającą podziałowi.
Zgodnie z treścią art.28 k.p.a. stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Powszechnie uznaje się, że interes prawny, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie prawa, musi wynikać z konkretnej normy prawa materialnego.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, zgodnie z którym właściciel nieruchomości przyległej (sąsiedniej) do nieruchomości podlegającej podziałowi nie jest stroną postępowania o podział nieruchomości, gdyż brak jest podstaw do uznania aby posiadał interes prawny do występowania w tym postępowaniu, w rozumieniu art. 28 k.p.a. (vide wyrok NSA z 21.10.1999 r. I SA 285/99 niepublikowany, wyrok NSA z 17.08.2000 r. II SA/Gd 2248/98 ONSA 2002/2/69).
W tym stanie rzeczy należało uznać, iż brak jest podstaw do stwierdzenia, iż organy administracji publicznej, wydając zaskarżoną decyzję, naruszyły przepisy prawa.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami) orzekł jak w sentencji wyroku.