Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 października 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1220/07 oddalił skargę W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Następnie postanowieniem z dnia 9 stycznia 2008 r. referendarz sądowy przyznał W.K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika skarżącego wyznaczony został adwokat E.N..
Z kolei w dniu 9 czerwca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo z dnia 28 maja 2008 r., w którym pełnomocnik skarżącego wskazał, że nie znalazł podstaw prawnych do wniesienia środków zaskarżenia w niniejszej sprawie oraz wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one do tej pory zapłacone. Pełnomocnik zaznaczył ponadto, że o zajętym stanowisku i o jego przyczynach poinformował skarżącego oraz Okręgową Radę Adwokacką w W..
W tym stanie sprawy zważono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b. powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu wypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Jak wynika z treści wniosku z dnia 28 maja 2008 r., ustanowiony z urzędu adwokat nie znalazł podstaw prawnych do wniesienia środka zaskarżenia w przedmiotowej sprawie, a o zajętym stanowisku i jego przyczynach poinformował skarżącego. Złożony wniosek zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.