Uzasadnienie
Pismem z 18 maja 2023 r. A. G. (dalej jako "skarżący"), reprezentowany przez adwokata Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 27 kwietnia 2023 r. sygn. SZ.gn.625.16.2021. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Wojewody Wielkopolskiego z 31 grudnia 2020 r. sygn. SN-IV.7517.49.2015.5 wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia Powiatowej Rady Narodowej w G. z 6 marca 1959 r. nr 5A/SK/328/59.
Pismem z 6 listopada 2023 r. (k. 45 akt sądowych) pełnomocnik skarżącego złożył oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., powoływana dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a.
Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej złożony w przedmiocie cofnięcia skarg dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
Wobec braku merytorycznej przesłanki wymienionej w przywołanym powyżej przepisie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.