Uzasadnienie
Pismem z 4 kwietnia 2022 r. M. K. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej jako organ), polegającą na "nierespektowaniu i niewykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie". W skardze wskazano, że wskazany wyrok został wydany 28 października 2021 r. pod sygn. akt I SA/Wa 918/21 i doręczony skarżącej w grudniu 2022 r. W ocenie skarżącej powyższy wyrok z pewnością został także doręczony organowi, który nie podjął jego wykonania poprzez ponowne rozpoznanie sprawy i zastosowanie się do stanowiska Sądu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zakres kognicji sądów administracyjnych określony jest w art. 3 § 2, 2a i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako ppsa).
Z treści skargi wynika, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest niewykonanie przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 918/21. Wskazanym wyrokiem uchylono decyzję organu z 10 marca 2021 r. nr KOA/75/Sr/21 oraz decyzję Burmistrza Gminy [...] z 10 grudnia 2020 r. nr SR.5211.1.43.2020 w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Zgodnie z art. 154 § 1 ppsa w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z treści art. 154 § 1 ppsa jednoznacznie wynika, że skargę na niewykonanie wyroku można wnieść wyłącznie w przypadku niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarżąca zarzuca natomiast organowi niewykonanie wyroku uchylającego decyzje w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Przepisy ppsa ani żadnej ustawy szczególnej nie przewidują kognicji sądu administracyjnego w zakresie niewykonania wyroku uchylającego decyzję.
W przypadku przyjęcia, że intencją skarżącej było zaskarżenie bezczynności organu, a nie niewykonania wyroku, wskazać z kolei należy, że w tym przypadku kognicja sądu administracyjnego przewidziana jest w art. 3 § 2 pkt 8 ppsa, zgodnie z którym w sprawie ze skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli jest brak określonego aktu lub czynności organu, ale jedynie wówczas, kiedy organ ten miał obowiązek podjąć działanie w takiej właśnie formie i w określonym przez prawo terminie. W niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi, gdyż wyrokiem z 28 października 2021 r. uchylone zostały decyzje wydane w I i II instancji, na skutek czego sprawa będzie rozpoznana ponownie najpierw przez Burmistrza Gminy [...], a dopiero następnie i w razie złożenia odwołania, przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie. Z akt sprawy wynika, że ponowne postępowanie przed organem I instancji nie zostało dotychczas zakończone, a zatem przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Warszawie nie toczy się żadne postępowanie we wskazanym w skardze zakresie a organ ten nie jest na obecnym etapie sprawy zobowiązane do podejmowania jakichkolwiek czynności.
Tym samym niniejsza skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, jako złożona w sprawie która nie należy do właściwości sądu administracyjnego i dlatego orzeczono jak w postanowieniu.