Uzasadnienie
T. Z. (Skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego M. N. pismem z 8 grudnia 2017 r. (data wpływu do Sądu 18 stycznia 2018 r.) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] (Prezydent) w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 301/17.
Skarżący wyjaśnił, że 12 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 301/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] (obecnie [...]), ozn. hip. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd uznał, że Prezydent dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wskazał, że do dnia wniesienia niniejszej skargi organ nie rozpoznał jego wniosku. Wyjaśnił również, że pismem z 21 listopada 2017 r. wezwał organ do wykonania ww. wyroku.
Wobec powyższego wniósł o wymierzenie Prezydentowi grzywny w maksymalnej wysokości. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów postępowania sądowego oraz o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.
W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że z uwagi na gromadzenie materiału dowodowego sprawy nie było możliwym rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie w terminie określonym w art. 35 K.p.a. Ponadto organ wskazał, że pełnomocnik skarżącego był na bieżąco informowany o aktualnym stanie sprawy, gdyż otrzymywał całość korespondencji wychodzącej z organu do wiadomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi grzywny.
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 301/17 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] (obecnie [...]), ozn. hip. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 20 września 2017 r., zatem wyznaczony przez Sąd termin rozpoznania wniosku upłynął 20 listopada 2017 r. Okolicznością niesporną jest, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżących do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent nie rozstrzygnął sprawy objętej przedmiotowym wnioskiem.
Skoro zaś Prezydent w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z 12 czerwca 2017 r., sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
Wobec powyższego uznać należało, że konieczne jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 600 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd.
W ocenie Sądu, uwzględniając okres o jaki przekroczony został termin rozpoznania sprawy przez organ nie można było jednak uznać, że bezczynność w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Wobec powyższego, na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 wyroku wydane zostało na podstawie art. 154 § 2 P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. i 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżącego kwotę 200 złotych tytułem uiszczonego wpisu i 480 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 120 P.p.s.a.