Uzasadnienie
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...]r., o odmowie przyznania G. B. dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podało, że organ pierwszej instancji odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego z tego względu, że średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego wnioskodawczyni z okresu ostatnich trzech miesięcy wynosi [...] zł i przekracza 110 procent najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym, tj. kwotę 618,84 zł. Z uwagi na treść art. ust. 1 i 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz.734), dodatek mieszkaniowy nie przysługuje.
Dochód, zgodnie z art. 3 ust. 3 powyższej ustawy, stanowią wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe. Przy ustalaniu wysokości średniego miesięcznego dochodu na jednego członka gospodarstwa domowego przyjmuje się sumę dochodów członków gospodarstwa osiągniętych w okresie trzech miesięcy poprzedzający datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku. W okresie trzech miesięcy poprzedzających wniosek dochody wnioskodawcy i jej syna wyniosły [...] zł i [...] zł miesięcznie. Organ administracji obliczył, że dochód gospodarstwa domowego wnioskodawczyni za okres trzech miesięcy wynosi [...]zł.
Wyliczenia, na podstawie których organ pierwszej instancji odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego zostały prawidłowo przeprowadzone i pozwalają na stwierdzenie, że odmowa przyznania dodatku mieszkaniowego jest uzasadniona. Podnoszona w odwołaniu okoliczność, że prowadzone są dwa odrębne gospodarstwa domowe nie znajduje w sprawie uzasadnienia, ponieważ ustawa o dodatkach mieszkaniowych nie uzależnia przyznania dodatku mieszkaniowego od prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G. B. podnosi, że jej renta została nieprawidłowo ustalona, gdyż dodano do niej dodatek pielęgnacyjny.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie.
W dniu 21 lipca 2005 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo syna skarżącej S. B., będącego jej pełnomocnikiem, w którym zawiadamia o zgonie swojej matki i prosi o "przelanie praw o przyznanie mi dodatku mieszkaniowego". Do pisma tego dołączono kserokopię skróconego aktu zgonu G. B. i kserokopię zaświadczenia potwierdzającego uprawnienia S. B. do wstąpienie w stosunek najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Umorzenie postępowania sądowego polega na jego przerwaniu, uchyleniu wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczeniu o dalszym jego nieprowadzeniu. Przyczyną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego może być jedynie zdarzenie zaszłe w toku postępowania, tzn. takie, które nie istniało przed jego wszczęciem, a wystąpiło dopiero w toku rozpoznawania skargi. W przepisie art. art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) mowa jest o zdarzeniach będących przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego toku postępowania.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 powyższej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osoba zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Oznacza, to że wystąpienie okoliczności przewidzianych w tym przepisie nakłada na Sąd obowiązek wydania postanowienia o umorzeniu postępowania.
W niniejszej sprawie należało przyjąć, że przedmiot postępowania odnosił się do praw związanych z osobą zmarłej w dniu [...] lutego 2005 r. G. B. Skarżąca była bowiem najemcą lokalu przy ul. [...] m [...] i wystąpiła o przyznanie dodatku mieszkaniowego w sytuacji, gdy zamieszkiwała razem z synem, którego dochody zostały uwzględnione przy ustalaniu prawa do tego dodatku.
Tak więc sprawa zakończona decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2004 r. uwzględniała określony stan prawny tego lokalu i dochody osób, które w nim zamieszkiwały.
S. B. zgłaszając wniosek o wstąpienie w prawa do dodatku nie uwzględnił, że z chwilą śmierci G. B. zmieniła się zasadniczo sytuacja prawna tego lokalu i wynikające z tego uprawnienia do przyznania dodatku.
Pełnomocnik G. B. i równocześnie osoba zamieszkująca w tym lokalu, której dochody zostały zaliczone przy ustalaniu uprawnień do przyznania dodatku mieszkaniowego nie wstąpił w prawa G. B. Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.