Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 stycznia 2011 r. r.pr. J.G. poinformował o sporządzeniu opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2010 r. oddalającego skargę W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...]. Jednocześnie wniósł on o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną z urzędu ww. skarżącemu pomoc prawną, oświadczając, że koszty tej pomocy nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wyżej wymieniony radca prawny został wyznaczony na pełnomocnika W.K. w dniu 3 stycznia 2011 r., w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy.
W tym stanie sprawy stwierdzono co następuje.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.; dalej: "rozporządzenie") koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stawka minimalna w sprawie objętej skargą W. K., stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, wynosi 240 złotych. W myśl zaś § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji -75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych.
Mając zatem na uwadze to, że radca prawny ustanowiony została już po podjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nieprawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi W. K., a świadczona przez niego pomoc prawna obejmowała sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, zasadne jest przyznanie mu wynagrodzenia wysokości odpowiadającej 75 % stawki podstawowej, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia, tj. w kwocie 180,00 złotych, powiększonej o 23% podatek VAT. Kwota ta odpowiada nakładowi pracy pełnomocnika i nie wymaga podwyższenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 28 września 2002 r., należało orzec jak w sentencji postanowienia.