Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 października 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 942/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2012 r. nr [...].
W dniu [...] sierpnia 2017 r. (data stempla biura podawczego) skarżący złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z 9 października 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 942/12.
Ze skargi nie wynikało jednak, czy skarżący zachował termin do jej wniesienia i w oparciu o jaką podstawę prawną domaga się wznowienia postępowania sądowego. Skarżący nie wskazał także czy wskutek wznowienia postępowania sądowego żąda uchylenia, czy też zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Z tego względu, zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2017 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 9 października 2012 r. poprzez wskazanie:
- 1) podstawy prawnej wznowienia postępowania wraz z jej uzasadnieniem, wynikającej z działu VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a.,
- 2) okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, wynikającego z art. 277-278 P.p.s.a.,
- 3) czy skarżący żąda uchylenia czy zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Jednocześnie pouczono skarżącego o treści art. 271 – 274 P.p.s.a. oraz art. 277 – 280 P.p.s.a., jak również o skutkach nieuzupełnienia w terminie braków skargi o wznowienie postępowania sądowego.
Z akt sprawy wynika, że skarżący odebrał powyższe wezwanie wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania w dniu [...] stycznia 2018 r., a zatem termin do uzupełnienia braków skargi o wznowienie upłynął z dniem [...] stycznia 2018 r.
Z akt sprawy wynika, że pomimo upływu siedmiodniowego terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, zmierzającym do uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne i nie stanowi alternatywy dla zwykłego środka odwoławczego służącego usunięciu istniejącej wadliwości postępowania.
W świetle przepisów działu VII P.p.s.a. dotyczącego wznowienia postępowania, można żądać wznowienia postępowania w przypadkach przewidzianych w tym dziale.
Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Stosownie do treści przepisu art. 280 § 1 i § 2 powołanej ustawy, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący pomimo wezwania nie wykonał zarządzenia Sądu z dnia 29 grudnia 2017 r., a tym samym nie uzupełnił braków skargi o wznowienie postępowania sądowego. W szczególności, skarżący nie podał okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, jak również podstawy prawnej w oparciu o którą żąda wznowienia postępowania sądowego. Nie wiadomo także czy skarżący domaga się uchylenia, czy też zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Wobec tego, że skarżący na wezwanie Sądu nie uprawdopodobnił okoliczności dotyczących zachowania terminu i dopuszczalności wznowienia, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.