Uzasadnienie
W następstwie wniesionej skargi M. M. skierowała do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni wyjaśniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z [...], a źródłem utrzymania rodziny są emerytury skarżących w wysokości [...] zł netto i [...] zł netto. Wnioskodawczyni ujawniła, że posiada majątek w postaci [...] z [...]. Na wezwanie referendarza sądowego w piśmie z dnia [...] maja 2014 r., strona wskazała, że ponosi miesięczne koszty [...] w wysokości [...] – [...] zł, a jej [...] w kwocie [...] – [...] zł.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).
Odnosząc powyższe do opisanej przez skarżącą sytuacji majątkowej należało uznać, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Z ujawnionej kwoty dochodów (przy uwzględnieniu wydatków) w sposób oczywisty nie byłaby w stanie samodzielnie opłacić zarówno kosztów sądowych jak i kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika.
Wobec zatem spełnienia przesłanek ustawowych do uwzględnienia złożonego wniosku na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.