Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – A.G.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej dwukrotnie przeglądał akta sprawy.
Zarządzeniem z dnia 20 października 2015 r. wezwano pełnomocnika do zajęcia stanowiska w przedmiocie wniosku o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawartego w odpowiedzi organu na skargę.
W dniu 18 listopada 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe z dnia 16 listopada 2015 r., w którym pełnomocnik poparł skargę wniesioną przez skarżącą wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz oświadczył, że nie sprzeciwia się rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone, ani w części, ani w całości przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 8 marca 2016 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, oddalił skargę.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.). Uwzględniono przy tym treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801), które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2016 r. Stosownie do jego treści do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit c ww. Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Stosownie do jego treści stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 240,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, tj. dwukrotnie przeglądał akta sprawy oraz sporządził ww. pismo procesowe z dnia 16 listopada 2015r. należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 240,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 złotych – łącznie kwotę 295,20 złotych.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c wyżej powołanego Rozporządzenia.