Uzasadnienie
W dniu 24 czerwca 2005 r. Muzeum [...] [...] [...] w W. - zwane dalej Muzeum wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie o stwierdzenie nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntu i własności posadowionych na nim budynków.
Wezwaniem z dnia 15 lipca 2005 r. Sąd zobowiązał stronę skarżącą do przedłożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie dla J. J. do podpisania skargi i do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w imieniu Muzeum, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 18 lipca 2005 r.
W dniu 22 lipca 2005 r. do Sądu wpłynął wniosek Muzeum o przedłużenie terminu do wykonania wezwania z dnia 15 lipca 2005 r.
Termin na wykonanie zobowiązania Sądu upłynął w stosunku do skarżącego w dniu 25 lipca 2005 r.
W dniu 27 lipca 2005 r. strona przedłożyła pismo, w którym informuje, że w załączeniu przesyła upoważnienie dla J. J. do podpisania skargi i do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w imieniu Muzeum. Jednakże załącznik taki do pisma nie został dołączony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z akt sprawy wynika, że brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie zakreślonym w wezwaniu Sądu z dnia 15 lipca 2005 r.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi jest terminem ustawowym wobec czego nie jest możliwe jego przedłużenie decyzją Sądu. Wniosek Muzeum o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi był zatem niedopuszczalny.
Ponadto należy również zauważyć, iż do pisma Muzeum złożonego w siedzibie Sądu w dniu 25 lipca 2005 r. nie załączono dokumentu potwierdzającego umocowanie dla J. J. do podpisania skargi i do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w imieniu Muzeum wbrew temu, że z pisma wynika, że taki załącznik został złożony. Z adnotacji pracownika biura podawczego Sądu dokonanej na prezentacie wynika, iż pismo złożone zostało bezpośrednio w siedzibie Sądu, a z adnotacji nie wynika, że do tego pisma był dołączony załącznik.
Na marginesie Sąd zauważa, że zgodnie z art. 6 ust 1 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24 ze zm.) Muzeum działa na podstawie statutu, który m. in. wskazuje organy nim zarządzające oraz sposób ich powoływania. Strona skarżąca nie wykazała, że dyrektor Muzeum J. J. jest uprawniony do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Do pism złożonych Sądowi w dniu 22 lipca 2005 r. jak i w dniu 25 lipca 2005 r. nie załączono bowiem statutu wskazującego organy zarządzające tą instytucją jak również wypisu z rejestru, o którym mowa w art. 14 ust. 1 i 3 w związku z art. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123 ze zm.).
Sąd z urzędu stwierdził, że w aktach sprawy o sygn. akt I SA/Wa 1287/05 ze skargi Naczelnej [...] [...] [...] [...] [....] w W. na tą samą decyzję co w niniejszej sprawie, znajduje się pismo z dnia 25 lipca 2005 r., w którym Naczelna [...] [...] informuje, że Muzeum [...] [...] jest jej jednostką organizacyjną.
Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osoba prawna oraz jednostka organizacyjna działa w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z powyższego wynika, że sposób reprezentacji musi być przed sądem wykazany stosownymi dokumentami.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy postanowił, jak w sentencji.