Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 30 stycznia 2013 r. oddalił skargę A. Z., J. Z. i J. Z. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną poza granicami RP.
Pismem z [...] marca 2013 r. (data prezentaty Sądu – [...] marca 2013 r.) A. Z., działając w imieniu własnym oraz pozostałych skarżących, wniósł od powyższego wyroku skargę kasacyjną. Skarga ta została sporządzona i podpisana osobiście przez A. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 177 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skarga kasacyjna wniesiona się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem przypadków gdy sporządza ją sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W niektórych przypadkach wskazanych w ustawie skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego.
Z akt przedmiotowej sprawy nie wynika, aby A. Z. był adwokatem lub radcą prawnym, jak również osobą, o której mowa w art. 175 § 2 powołanej ustawy. Tym samym nie mógł skutecznie osobiście sporządzić i wnieść skargi kasacyjnej.
Powyższe uchybienie czyni przedmiotową skargę kasacyjną niedopuszczalną. Dlatego też Sąd, na podstawie art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.