Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] orzekło o odmowie przyznania zasiłku celowego. Przedmiotowe orzeczenie doręczone zostało J. O. w dniu 27 kwietnia 2012 r.
W dniu 30 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego) J. O. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł skargę na powyższą decyzję. Następnie została ona przesłana do organu w dniu 10 maja 2013 r. (data stempla pocztowego). W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na mocy art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Natomiast w myśl art. 53 § 1 tego aktu skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczono stronie skarżącej w dniu 27 kwietnia 2012 r. - co wynika ze zwróconej do organu niedoręczonej przesyłki znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy.
Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie upłynął zatem w dniu 28 maja 2012 r.
Tymczasem, w niniejszej sprawie skarga została wniesiona skutecznie w dniu 10 maja 2013 r. (bowiem w tym dniu została ona przesłana przez Sąd do organu), a więc z blisko rocznym uchybieniem terminu.
Ponadto prawomocnym postanowieniem z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1277/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.