Uzasadnienie
Minister Zdrowia decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] po ponownym rozpatrzeniu wniosku S. S. o unieważnienie decyzji odmawiającej awansu na stanowisko profesora zwyczajnego podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w decyzji z dnia [...].02.2008 r., którą to decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Rektora Akademii [...] w B. z dnia [...] marca 2007 r.
W uzasadnieniu organ podniósł, że w przedmiotowej sprawie nie występuje roszczenie o nawiązanie stosunku pracy ponieważ S. S. jest zatrudniony w Akademii [...] w B. od roku 2000 na stanowisku profesora zwyczajnego, a w prawie, zdaniem organu nie występuje instytucja, roszczenia o awans. Natomiast odnosząc się do zarzutu, iż uchwała Senatu Uczelni w sprawie awansu na stanowisko profesora zwyczajnego nie może być podstawą do wydania przez Rektora decyzji odmownej organ uznał, iż Senat działał na podstawie obowiązujących przepisów tj. załącznika nr [...] do statutu A [...] w B., a Rektor uwzględnia w swoich opiniach stanowisko Senatu jako wyraziciela woli całej społeczności akademickiej.
Na powyższą decyzję skargę do WSA w Warszawie złożył w dniu 7.04.2008 r. S. S. zarzucając jej naruszenie prawa poprzez prowadzenie postępowania w sposób przewlekły, nieuwzględniający interesu społecznego i naruszający KPA oraz brak należytej staranności w rozpatrywaniu podstaw prawnych jego wniosku, wnosząc o jej unieważnienie w całości. Wniósł także o uznanie decyzji Rektora A [...] w B. z dnia [...].03.2007 r. za nieważną w części odmawiającej mu awansu.
W dniu [...].10.2008 r. Minister Zdrowia decyzją nr [...] stwierdził nieważność swoich decyzji z dnia [...].02.2008 r. nr [...] oraz decyzji z dnia [...].03.2008 r. nr [...] (zaskarżonej).
W uzasadnieniu decyzji z dnia[...].10.2008 r. organ stwierdził, że decyzje z dnia [...].02.2008 r. i z dnia [...].03.2008 r. rażąco naruszają obowiązujące prawo ponieważ zostały wydane w sposób niezgodny z przepisami KPA i niezgodnie z wnioskami strony i jako takie nie mogą pozostać w obrocie prawnym. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...].03.09 utrzymał powyższą decyzję w mocy.
W odpowiedzi na skargę z dnia 28.04.2009 r. organ wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako bezprzedmiotowego podnosząc w uzasadnieniu, że usunął z obrotu prawnego wadliwe rozstrzygnięcia, co stanowi jego zdaniem podstawę do umorzenia postępowania, przyznając jednocześnie, że aktualnie rozpatruje wniosek strony z dnia 19.11.2007 r.
Postanowieniem z dnia 14 października 2009 r. WSA w Warszawie zawiesił z urzędu postępowanie w przedmiotowej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie skargi S. S. sygn. akt I SA/Wa 1409/09 na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...].03.2009 r., którą to decyzją organ utrzymał swoją decyzję z dnia [...].10.2008 r. stwierdzającą między innymi nieważność swojej decyzji z dnia [...].03.2008 r., która jest przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie.
Rozstrzygnięcie sprawy powyższej przez sąd administracyjny miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej skargi bowiem wyjaśniło kwestię istnienia lub nie przedmiotu skargi z dnia 7.04.2008 r. (będącej przedmiotem rozpoznania przez sąd w przedmiotowej sprawie).
Wyrokiem z dnia 19.05.2010.r. WSA w Warszawie oddalił skargę S. S. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...].03.2009 r. (sygn. akt 1409/09) a orzeczenie to stało się prawomocne z dniem 19.06.2010 r.
Dlatego też sąd postanowieniem z dnia 29 czerwca 2010 r. podjął zawieszone postępowanie rozpoznając przedmiotową sprawę pod nowym nr I SA/Wa 1281/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym prawem.
Zatem sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone orzeczenia administracyjne z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego orzeczenia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministrcyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mamy do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia jej, oraz wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 495).
Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy Sąd uznał, iż zachodzą przesłanki do zastosowania art. 161 § 1 pkt 3 z powodu braku w obrocie prawnym przedmiotu zaskarżenia tj. decyzji Ministra Zdrowia z dnia [...].03.2008 r., której nieważność organ stwierdził w decyzji z dnia [...].10.2008 r., utrzymanej w mocy decyzją z dnia [...].03.2009 r., a w stosunku do której postępowanie sądowe zostało prawomocnie zakończone.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji orzeczenia.