Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2014 r. S. B. działający w imieniu: M. S., K. M., A. P. i M. P. wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...], L.dz. [...], utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2009 r., znak: [...], L.dz. [...], stwierdzającą nieważność orzeczenia Nr [...] Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia [...] lipca 1949 r. o przejęciu na własność Państwa przedsiębiorstwa w części dot. przedsiębiorstwa pn. [...], pow. S.. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2010 r. po ponownym rozpatrzeniu sprawy wydał i podpisał ten sam urzędnik z upoważnienia Ministra co decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...], L. dz. [...]. Minister Gospodarki działając na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 145 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 zwanej dalej - kpa) odmówił wznowienia postępowania zakończonego ww decyzją z 2010r.
Zaskarżonym do tut. Sądu postanowieniem z dnia [...] listopada 2014r. [...] Minister Gospodarki (dalej jako organ) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144, art. 149 § 3 kpa utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] maja 2014r. Uzasadniając powyższe organ podkreślił, że zgodnie z treścią art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania może zostać złożone w terminie 1 miesiąca od dnia w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania a termin ten upływał w sprawie z końcem miesiąca od daty doręczenia stronom decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r., został zatem znacznie przekroczony.
W skardze na ww postanowienie A. P. (dalej jako skarżąca) zarzuciła organowi naruszenie prawa procesowego w postaci art. 148 § 1 kpa poprzez uznanie, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony po terminie, ewentualnie art. 147 zdanie pierwsze kpa poprzez brak wszczęcia z urzędu postępowania w sytuacji, gdy istnieją oczywiste przesłanki uznania, że są przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną.
W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako ppsa), przy czym zgodnie z art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonego postanowienia, w ramach wskazanych wyżej kryteriów, prowadzi do wniosku, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające nie naruszają prawa.
Postępowanie dotyczące wznowienia postępowania przebiega w dwóch etapach. W pierwszym z nich właściwy w sprawie organ administracji bada przesłanki formalne warunkujące uruchomienie nadzwyczajnego trybu weryfikacji ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych. Gdy wniosek pochodzi od osoby uprawnionej, badaniu podlega wskazanie przyczyny warunkującej wznowienie postępowania (art. 145 § 1 kpa, art. 145 kpa) oraz zachowanie terminu określonego przepisami procedury (art. 148 § 1 kpa). W przypadku przyjęcia zachowania wymogów formalnych wniosku, w pierwszej kolejności organ winien wydać postanowienie o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 kpa) i dopiero po oficjalnym wszczęciu postępowania nadzwyczajnego badać czy faktycznie zaistniała określona we wniosku przesłanka wznowieniowa (art. 149 § 2 kpa). W wyniku tak przeprowadzonego postępowania może dopiero zapaść merytoryczna decyzja w sprawie (art. 151 kpa).
W przypadku natomiast stwierdzenia, że strona uchybiła terminowi z ustawy bądź nie wskazała na określoną w art. 145 § 1 kpa podstawę wznowienia postępowania – organ winien wydać postanowienie o odmowie wznowienia postepowania (art. 149 § 3 kpa).
Zgodnie z treścią art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jest to warunek formalny niezbędny do rozpoczęcia procedowania przez organ administracji.
Z akt sprawy wynika, że okoliczność stanowiąca podstawę wniosku o wznowienie postępowania – jako że wynika wprost z doręczonej stronie decyzji [...] była znana skarżącej już w kwietniu 2010r. W tym stanie rzeczy, jakkolwiek skarżąca powołała we wniosku o wznowienie postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt. 3 kpa przesłankę, to nie mogła ona stanowić skutecznej podstawy do wznowienia postępowania zakończonego decyzją z 2010r. gdyż wniosek w tym zakresie został złożony po terminie określonym w art. 148 § 1 kpa. Stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu jest zatem prawidłowe a jego uzasadnienie spełnia kryteria zawarte w art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 126 kpa.
W sprawie dotyczącej uznania przez organ przekroczenia przez stronę terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego nie można też skutecznie zarzucać organowi, że nie podjął on z urzędu działań zmierzających do wyeliminowania wadliwej zdaniem skarżącej decyzji administracyjnej. Prowadzona z urzędu działalność organów administracji pozostaje w gestii tych organów a brak inicjatywy konkretnego organu w tym zakresie (skoro żaden przepis nie obliguje go do wszczęcia postępowania z urzędu a jedynie daje mu taką możliwość) nie podlega ocenie Sądu administracyjnego.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 Sąd oddalił skargę.