Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1299/12 odrzucił skargę M. J. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie.
W dniu 18 września 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wezwanie z Sądu do uiszczenia wpisu sądowego odebrał i pokwitował w dniu 23 lipca 2012 r. jej syn, który nie był do tego upoważniony. M. J. podkreśliła, że w czasie tym nie przebywała w miejscu zamieszkania, więc nie mogła dokonać należnej wpłaty w terminie. Przebywała ona bowiem na wypoczynku w miejscowości K. w województwie [...] i wpłaty dokonała niezwłocznie po powrocie w dniu 3 sierpnia 2012 r. Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopię rachunku za pobyt na wczasach w K. w okresie od dnia [...] lipca 2012 r. do dnia [...] sierpnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu – skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Nie można bowiem uznać, że powołane we wniosku okoliczności, tj. przebywanie na wczasach w okresie, w którym wpis powinien zostać uiszczony oraz fakt odebrania sądowej przesyłki przez syna, który – jak podniesiono we wniosku – nie był do tego upoważniony, stanowią wystarczającą przesłankę uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu.
Przede wszystkim zauważyć trzeba, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej zawierającej odpis zarządzenia z dnia 16 lipca 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wynika, iż przesyłka ta odebrana została przez dorosłego domownika – R. J., syna skarżącej. Skarżąca natomiast, poza ogólnym stwierdzeniem, że syn nie był przez nią upoważniony do odbioru przesyłki, w żaden sposób nie uprawdopodobniła, iż korespondencja faktycznie odebrana została przez osobę do tego nieupoważnioną. Trudno zatem uznać podnoszone twierdzenia strony za przekonywujące, tym bardziej, że z akt sądowych sprawy wynika, iż syn skarżącej odebrał nie tylko przesyłkę sądową zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, ale również przesyłkę zawierającą odpis postanowienia z dnia 23 sierpnia 2012 r.
Wskazać również należy, że wnosząc skargę do sądu administracyjnego strona powinna liczyć się z konsekwencjami wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, w tym między innymi spodziewać się, że kierowana będzie do niej korespondencja sądowa. Decydując się zatem na wyjazd na wypoczynek, strona dbająca należycie o własne interesy, powinna postarać się czy to o wyznaczenie pełnomocnika do reprezentowania jej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, czy też ewentualnie upoważnić daną osobę do odbioru i zapoznania się z kierowaną do niej korespondencją sądową, a także do dokonania określonych czynności, które nie wymagają osobistego działania strony. Do czynności takich zaliczyć zaś m.in. można uiszczenie wpisu sądowego, które może być dokonane przez jakąkolwiek osobę trzecią.
W ocenie Sądu nic nie stało też na przeszkodzie, aby przebywając na wczasach skarżąca kontaktowała się z synem (np. telefonicznie), celem uzyskania informacji o otrzymanej korespondencji, a zwłaszcza korespondencji sądowej. Jak bowiem wyżej wskazano wnosząc skargę strona powinna mieć świadomość, iż korespondencja taka może być do niej kierowana.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że M. J. nie przedstawiła argumentacji uzasadniającej uwzględnienie złożonego wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zdaniem Sądu przebywanie na wczasach nie stanowiło - przy zachowaniu należytej staranności - przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności (uiszczenie wpisu) w terminie. Tym samym złożony wniosek jest bezzasadny i brak jest podstaw do jego uwzględnienia.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.