Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [....], po rozpatrzeniu odwołania M. O. i C. W. od decyzji Starosty Powiatu G. nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r. odmawiającej ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość położoną w obrębie S., gmina J., oznaczoną jako działka nr [....] o pow. [...] m² - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
W uzasadnieniu Wojewoda [...] podał, że decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. Starosta Powiatu G. odmówił ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość położoną w obrębie S., gmina J., oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] m² twierdząc, że M. O. i C. W. nie są uprawnieni do wystąpienia z wnioskiem dotyczącym odszkodowania w trybie art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872 z późń. zm.).
Z ustaleń organu wynika, że nieruchomość ta zgodnie z ostateczną decyzją Urzędu Miejskiego w Z. z dnia [...] czerwca 1987 r. została przejęta na rzecz Skarbu Państwa na wniosek J. i T. F. za odszkodowaniem, w trybie art. 12 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. Nr 22, poz. 99).
Prawo własności Skarbu Państwa w stosunku do tej nieruchomości ujawnione zostało w księdze wieczystej KW nr [...], odszkodowanie ustalone zostało w ostatecznej decyzji z dnia [...] czerwca 1987 r. na rzecz T. i J. F., poprzednich współwłaścicieli działki nr [...]. A zatem, zdaniem organu, żądanie dotyczy sprawy rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, co wyczerpuje przesłanki z art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
Skargę na decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli M. O. i C. W., twierdząc, że decyzją Urzędu Miejskiego w Z z dnia [...] czerwca 1987 r. Skarb Państwa stał się właścicielem przedmiotowej nieruchomości, którą skarżący nabyli aktem notarialnym od poprzednich właścicieli, i prawa ich zostały ujawnione w księdze wieczystej nieruchomości. Skarb Państwa prawa do nieruchomości ujawnił dopiero w 2002 r., a zatem skarżącym na podstawie art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Skarga jest bezzasadna. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest umorzenie postępowania odmawiającego ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość położoną w obrębie S., gmina J., oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] m².
Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek wniosku M. O. i C. W. z dnia [...] lipca 2003 r. o wypłatę odszkodowania za działkę nr [....] położoną w obrębie S., gmina J., o pow. [...] m².
Starosta Powiatu G. decyzją z dnia [...] listopada 2003 r. odmówił ustalenia i wypłaty odszkodowania za tę nieruchomość, a Wojewoda [....] decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
Z akt administracyjnych wynika, że odszkodowanie za tę nieruchomość ustalone zostało w ostatecznej decyzji z dnia [...] czerwca 1987 r. na rzecz T. i J. F., poprzednich właścicieli działki nr [...]. Skoro zatem odszkodowanie za tę nieruchomość zostało już w ostatecznej decyzji ustalone, prawidłowo organ uznał, że wniesione w sprawie żądanie dotyczy sprawy rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, co wyczerpuje przesłanki z art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
Sąd podziela stanowisko organu, że ustalenie odszkodowania za tę samą nieruchomość ostateczną decyzją w 1987 r. powoduje bezprzedmiotowość niniejszego postępowania o ustalenie i wypłatę odszkodowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.