Uzasadnienie
Rada Gminy O., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) oraz art. 229 § 3 i 239 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.), uchwałą z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] uznała skargę W. W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. na "przewlekłość, opieszałość, biurokratyczne załatwienie sprawy i nieudzielanie odpowiedzi" przez Wójta Gminy O. za bezzasadną.
W. W. pismem z dnia [...] lipca 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą uchwałę Rady Gminy O. z dnia [...] czerwca 2012 r., twierdząc, że Rada Gminy wraz z Wójtem Gminy łamią prawo, nadużywają władzy, straszą i zmuszają ludzi, jednocześnie wydając w obronie własnej i wójta wybiórcze i fałszywe pisma, uchwały oraz decyzje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. orzekanie w sprawach na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, oraz inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zaskarżona niniejszą skargą uchwała Rady Gminy O. z dnia [...] czerwca 2012 r. rozstrzygająca skargę z działu VIII k.p.a. zatytułowanego Skargi i wnioski - ma ten skutek, że nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Sprawy skargowe nie należą do właściwości sądu administracyjnego, gdyż rządzą się swoistymi regułami. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania właściwych organów oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Sprawy te nie zostały poddane orzecznictwu sądowoadministracyjnemu, jako że żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. (vide: post. NSA z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. I OW 30/10).
Skarga W. W. z dnia [...] kwietnia 2012 r., została złożona w trybie art. 227 k.p.a., jako skarga powszechna, będąca odformalizowanym środkiem obrony i ochrony interesów jednostki, została załatwiona w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, zakończonym zawiadomieniem skarżącego o sposobie załatwienia jego sprawy, które przybrało postać uchwały Rady Gminy O. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...].
W tej sytuacji zaskarżenie do sądu administracyjnego uchwały podjętej w przedmiocie skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a. uznać należy za niedopuszczalne, gdyż nie jest ona objęta kognicją ww. sądów.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.