Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r., [...], odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta S. z dnia [...] lipca 1975 r. o wygaśnięciu prawa użytkowania nieruchomości o powierzchni [...] m², położonej w S., oznaczonej jako działka nr [...], służącego dotychczas Okręgowemu Zarządowi Lasów Państwowych w S. W uzasadnieniu Wojewoda [...] podał, że z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] lipca 1975 r. wystąpiło Nadleśnictwo S. podnosząc, że decyzja rażąco narusza prawo i podjęta została bez podstawy prawnej.
Wojewoda uznał, że nie zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważności. Przesłanką wygaśnięcia prawa użytkowania były zmiany w planie zagospodarowania przestrzennego. Przedmiotowa działka była częścią większej nieruchomości, stanowiącej własność Skarbu Państwa, oznaczonej nr [...], na której znajdowała się siedziba Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w S. i Urzędu Nadleśnictwa oraz bloki mieszkalne wybudowane przez te podmioty.
W 1975 r. dokonano podziału działki nr [...] na działki nr [...] ([...] m²) i [...] ([...] m²) w związku z planowanym przekazaniem działki nr [...] Wojewódzkiemu Przedsiębiorstwu [...] w S. pod budowę [...]. Budowa ta była zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. Wydanie decyzji o wygaśnięciu użytkowania poprzedzone zostało opinią jednostki nadrzędnej - Naczelnego Zarządu Lasów Państwowych w W. (pismo z dnia 12 maja 1975 r.). Decyzję o wygaśnięciu użytkowania wydano w oparciu o art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz. U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159 ze zm.) oraz § 13 pkt 2 rozporządzenia z dnia 31 maja 1962 r. w sprawie przekazywania terenów w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 3, poz. 19). Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Artykuł 18 ustawy z dnia 6 lipca 1972 r. o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach nie miał w sprawie zastosowania, gdyż dotyczył podziału nieruchomości stanowiących własność osób fizycznych lub prawnych niebędących jednostkami gospodarki uspołecznionej.
W sprawie nie miały także zastosowania przepisy art. 14 ustawy z dnia 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym, dotyczyły bowiem obszarów leśnych z państwowego gospodarstwa leśnego, a nie terenów położonych w granicach administracyjnych miast, które podlegały ustawie o gospodarce terenami w miastach i osiedlach.
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z [...] marca 2003 r., [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...].
Artykuł 9 ust. 1 ustawy z 1961 r. przewidywał możliwość wygaśnięcia użytkowania w przypadku zmian w planie zagospodarowania przestrzennego, które nie pozwalały na dalsze użytkowanie gruntu przez daną jednostkę albo, gdy teren ten stał się dla niej zbędny. Skoro grunt przeznaczony został w planie zagospodarowania przestrzennego pod budowę [...] i zatwierdzony został plan realizacyjny tej budowy, to zaistniały przesłanki do zastosowania powyższego przepisu. Organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że ustawa z 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym nie miała w sprawie zastosowania.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Nadleśnictwo S. wniosło o uchylenie wydanych decyzji, podnosząc że sankcjonują dokonane w przeszłości naruszenia prawa.
Odpowiadając na skargę Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym niniejsza skarga podlegała rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269).
Skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu.
Sąd podzielił pogląd orzekających w sprawie organów, że w sprawie wygaśnięcia użytkowania działki nr [...] będącej w użytkowaniu Okręgowego Zarządu Lasów Państwowych w S. miał zastosowanie przepis art. 9 ust. 1 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach, zgodnie z którym właściwy organ mógł orzec o wygaśnięciu tego prawa w przypadku zmian w planie zagospodarowania przestrzennego, które nie pozwalały na dalsze użytkowanie terenu lub jego części przez daną jednostkę albo, gdy teren lub jego część stał się dla danej jednostki zbędny. Grunt o powierzchni [...] m² przeznaczony został w planie zagospodarowania przestrzennego pod budowę pawilonu handlowego, a zatem zaistniały podstawy do zastosowania powyższego przepisu.
Zarzuty skarżącego odnoszące się do podziału działki nr [...] nie mogły być przedmiotem rozważań w niniejszym postępowaniu, gdyż odnoszą się innej decyzji, niż podlegająca ocenie decyzja o wygaśnięciu użytkowania. Także powołane w skardze okoliczności faktyczne i prawne, które miały miejsce po wydaniu decyzji z [...] lipca 1975 r. w postępowaniu dotyczącym legalności tej decyzji nie miały znaczenia.
Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).