Uzasadnienie
W.K. pismem z dnia 27 lipca 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że zaskarżonym pismem poinformowano stronę o pozostawieniu bez rozpoznania wystąpienia z dnia 23 maja 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Analizując przepisy określające właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna.
Przedmiotem skargi W.K. jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r., którym na podstawie art. 64 § 2 kpa pozostawiono bez rozpoznania wniosek z dnia 23 maja 2009 r., w związku z niesprecyzowaniem przez skarżącego charakteru i zakresu żądania zawartego w powyższym wniosku.
Wskazać zatem należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęte zostało stanowisko, które Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, iż pozostawienie sprawy bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa nie następuje ani w formie decyzji, ani w formie postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, o której należy poinformować stronę (wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2000 r., sygn. akt I SAB 133/99, LEX nr 55296; wyrok NSA z dnia 19 stycznia 1999 r., sygn. akt I SA 1056/98, LEX nr 46781).
Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie należy zatem do kategorii aktów i czynności, o których mowa w powołanym wyżej art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a tym samym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wniesiona skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Na marginesie zauważyć trzeba, że w każdym przypadku pozostawienia wniosku bez rozpoznania strona ma możliwość obrony własnego interesu prawnego. Może ona bowiem wystąpić ze skargą na bezczynność organu. Sąd administracyjny rozpoznając skargę na bezczynność dokona wówczas oceny czy stanowisko organu administracji o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku było zasadne. Jeśli zaś uzna, że stanowisko to było niezasadne zobowiąże organ administracji do merytorycznego załatwienia sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.