Uzasadnienie
Z.P. w dniu 14 lutego 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżona decyzja nie została skarżącej doręczona.
Pismem z dnia 29 kwietnia 2014 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 28 kwietnia 2014 r., Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi.
Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącej w dniu 5 maja 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-12 akt sądowych).
W dniu 13 maja 2014 r. skarżąca podpisała skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie, co wskazano wcześniej, wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie doręczone zostało skarżącej w dniu 5 maja 2014 r., a zatem termin do dokonania wskazanej w ww. wezwaniu czynności upłynął w dniu 12 maja 2014 r. Skarżąca skargę podpisała w dniu 13 maja 2014 r., a zatem z uchybieniem powyższego terminu, co skutkowało jej odrzuceniem przez Sąd.
Wskazać ponadto należy, że stosownie do treści art. 50 § 1 i 2 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
W niniejszej sprawie zarówno organ pierwszej instancji, jak i organ drugiej instancji nie uznał skarżącej za stronę postępowania, w związku z czym decyzje wydane w sprawie nie zostały jej przesłane.
Stwierdzić zatem należy, że wnosząca skargę nie była stroną postępowania administracyjnego, wobec czego skarga wniesiona została przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Sąd wskazuje jednocześnie, że posiadacz samoistny, który uzyska prawomocne postanowienie sądu stwierdzające zasiedzenie nieruchomości objętej zaskarżoną decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, będzie mógł wystąpić do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a., zgłaszając swój udział w charakterze uczestnika postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.