Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] o odmowie przyznania jednorazowego świadczenia na pokrycie niezbędnych wydatków związanych z potrzebami dziecka przyjmowanego do rodziny zastępczej.
Na powyższą decyzję D. M. wniosła w dniu 19 grudnia 2012 r., za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 53 § 1 powołanej ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka polecona zawierająca decyzję została wysłana do skarżącej w dniu 29 października 2012 r., po czym została zwrócona do organu jako nie podjęta.
Pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. D. M. poinformowała Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], że nie otrzymała decyzji wydanej w wyniku jej odwołania. Oświadczyła, ze informację o orzeczeniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] otrzymała jedynie telefonicznie od pracownika PCPR [...]. Z uwagi na to zwróciła się o ponowne doręczenia decyzji.
Decyzja ponownie wysłana została do strony w dniu 28 grudnia 2012 r., za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Decyzja ta doręczona została skarżącej w dniu 2 stycznia 2013 r.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 2 stycznia 2013 r., a zatem skarga złożona w dniu 19 grudnia 2012 r. wniesiona została przedwcześnie. Zaskarżona decyzja weszła bowiem do obrotu prawnego dopiero w dniu 2 stycznia 2013 r.
Sąd podkreśla, ze przesyłka – zawierająca decyzję – zwrócona wcześniej do organu jako nie podjęta, nie mogła zostać uznana za skutecznie doręczoną, z uwagi na naruszenie przepisu art. 44 ustawy z dnia14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.). Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. doręczenia w mieszkaniu, miejscu pracy, lokalu organu administracji publicznej, w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie lub za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi), poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej (art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a.). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.).
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 k.p.a.).
Warunkiem uznania pisma za doręczone, w rozumieniu art. 44 § 4 k.p.a., jest spełnienie wszystkich wymogów określonych w powołanym artykule. Ponowne pozostawienie zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej, nie powinno więc nastąpić wcześniej niż ósmego dnia od dnia pierwszego awizowania przesyłki. Skoro zatem przesyłka "awizowana" po raz pierwszy w dniu 2 listopada 2012 r., po raz drugi "awizowana" została w dniu 9 listopada 2012 r., to nastąpiło to przedwcześnie. Z tego względu – wobec uchybienia przepisowi art. 44 § 2 k.p.a. brak było możliwości uznania tego doręczenia za skuteczne. Gdyby zaś przyjąć je za prawidłowe, to skargę uznać należałoby za wniesioną po terminie.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzając, że doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 2 stycznia 2013 r., Sąd uznał skargę za przedwczesną. Termin do wniesienia skargi na tę decyzję rozpoczął bowiem bieg dopiero po dniu 2 stycznia 2013 r.
W świetle stanu faktycznego niniejszej sprawy Sąd wskazuje, że strona może wystąpić, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję wraz z nową skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r. nr [...].
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.