Uzasadnienie
- I. Stan faktyczny
- 1. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z [...] lipca 2010 r., nr [...] stwierdził uchybienie przez Prezydenta W. terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [..] kwietnia 2007 r. nr [...] - w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 1992 r. nr [...]. Organ wskazał, że pismem z dnia 21 lipca 2010 r. [...] przekazał informację, iż powołany wniosek został złożony, przez [..] w dniu 13 maja 2010 r. w [...], jak również w w/w dacie został przekazany do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wniosek o ponowne rozpatrzenie został zatem złożony z uchybieniem ustawowego terminu.
- 2. Od powyższego postanowienia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Prezydent W. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazał, że wbrew twierdzeniom organu przedmiotowy wniosek przekazany został do kancelarii [...]w dniu 11 maja 2010 r. Ponadto skarżący podał argumentację przemawiającą jego zdaniem za nieprawidłowością decyzji z dnia [..] kwietnia 2010 r.
- 3. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
- 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 8 września 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1897/10, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Prezydenta Miasta W. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu, stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia.
- 5. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej uczestnika postępowania – M. K., wyrokiem z 7 maja 2013 r. sygn. I OSK 2449/11 uchylił powołany wyrok sądu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, stwierdzając że zaskarżone postanowienie Ministra, nie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. Nie było zatem podstaw do zastosowania przez Sąd środka wobec zaskarżonego postanowienia na mocy art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
- II. Uzasadnienie prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
- 1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd po dokonaniu oceny legalności zaskarżonego postanowienia w całej rozciągłości podziela stanowisko zawarte w jego uzasadnieniu.
- 2. Dla Sądu jest jednoznaczne, że złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nastąpiło w dniu 13 maja 2010 r. – fakt ten potwierdza zresztą sam skarżący w piśmie z 21 lipca 2010 r. Przy czym wobec stanu faktycznego sprawy niezrozumiałe dla Sądu są wywody skarżącego o złożeniu wniosku do [...] w dniu 11 maja 2010 r.
Według art. 127 § 3 Kpa do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Stosownie natomiast do art. 129 § 1 Kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Zatem w realiach rozpoznawanej sprawy za wniesienie odwołania nie może być uznane oddanie pisma w wewnętrznej komórce organizacyjnej Urzędu W. Jednocześnie zgodnie z § 2 wskazanego przepisu termin do wniesienia odwołania wynosi czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Wobec czego warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie zaś ustawowemu terminowi powoduje bezskuteczność takiego odwołania. Obliguje to organ odwoławczy do zbadania w postępowaniu wstępnym, czy odwołanie wniesione zostało w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 Kpa.
Każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to uchybienie wydając postanowienie przewidziane w art. 134 Kpa - chyba że strona prosi o przywrócenie uchybionego terminu stosownie do art. 58 i następnych Kpa i wniosek ten zostanie uwzględniony. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 Kpa), bowiem oznacza weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości - art. 16 § 1 kpa (wyrok NSA w Warszawie z dnia 18 listopada 1999 r., sygn. akt I SA 330/99, niepubl.; wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z 18 października 1995 r., sygn. akt SA/Gd 2865/94, niepubl.).
3. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [..] kwietnia 2010r. nr [...] została skarżącemu doręczona w dniu 28 kwietnia 2010 r. Czternastodniowy termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją upłynął w dniu 12 maja 2010 r. Wniosek taki skarżący złożył w dniu 13 maja 2010 r., co oznacza, że wniosek został wniesiony po upływie ustawowo określonego terminu do jego złożenia. Skarżący przekroczył ustawowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu wraz z uprawdopodobnieniem, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 58 § 1 Kpa), a zatem prawidłowo Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przyjął, że nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia wskazanego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co skutkowało wydaniem postanowienia na mocy art. 134 Kpa. Podkreślić trzeba, że nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu obliguje organ do wydania postanowienia na podstawie powołanego przepisu art. 134 Kpa.
4. W kontekście stanu faktycznego sprawy, obrazującego ewidentne złożenie przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z uchybieniem ustawowego terminu, zarzuty przedstawione w skardze są całkowicie nieuzasadnione.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., 270, ze zm.), orzekł jak w sentencji