Uzasadnienie
Adwokat W. S. będąc pełnomocnikiem A. S. pismem z dnia 1 czerwca 2005 r. wniósł za pośrednictwem Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie tego Wojewody z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] odmawiające wydania zaświadczenia stwierdzającego, że wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości położonej w W. przy Al. [...] [...] ozn. hip. [...] i [...] został złożony w terminie przewidzianym w art. 7 ust. 1 dekretu warszawskiego i do dnia dzisiejszego nie został rozpatrzony.
Pismem z dnia 28 listopada 2005 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.