Uzasadnienie
A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] lutego 2024 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z [...] sierpnia 2023 r., nr [...] o odmowie przyznania pomocy w formie umieszczenia w Domu Pomocy Społecznej.
Skarga, jak wynika z akt sprawy (karta 18 akt sądowych), została nadana 26 kwietnia 2024 r. za pośrednictwem operatora wyznaczonego Poczty Polskiej S.A. w Warszawie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z 23 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 1343/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia skargi. Skarżący wniósł zażalenie od powyższego postanowienia. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 listopada 2024 r., sygn. akt
I OZ 699/24 oddalono ww. zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie, skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] lutego 2024 r., nr [...] została wniesiona 26 kwietnia 2024 r. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzja została doręczona skarżącemu 7 marca 2024 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął zatem 8 kwietnia 2024 r. (poniedziałek). Skarga została więc wniesiona po upływie przepisanego prawem terminu. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie został uwzględniony przez Sąd. Zatem, skargę jako wniesioną z uchybieniem terminowi należało odrzucić.
Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.