Uzasadnienie
Prezydent Miasta W. w dniu 21 lipca 2006 r. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] uchylającą w całości decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] orzekającą o ustaleniu opłaty adiacenckiej w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako działki ewidencyjne nr [...], [...], [...], [...] z obrębu [...] o łącznej powierzchni [...] m², wywołanym zatwierdzeniem projektu podziału nieruchomości ostateczną decyzją Burmistrza Gminy W. z dnia [...] października 2002 r., nr [...], zobowiązującą A. i R. B. do wniesienia opłaty w wysokości [...] zł oraz zobowiązującą D. K. do wniesienia opłaty w wysokości [...] zł i umarzającą postępowanie I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1970 z późn. zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
Należy stwierdzić, że w postępowaniu administracyjnym jednostka samorządu terytorialnego może występować albo w charakterze strony broniąc swojego interesu prawnego w myśl przepisu art. 28 kpa, albo jako organ administracji publicznej, w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 kpa. Wówczas będzie ona reprezentowała interes jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Wyposażenie jednostki samorządu terytorialnego, z mocy ustawy, w kompetencje organu administracji publicznej, powołanego do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez te jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego. W takiej sytuacji gmina nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również uprawniona do zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego.
Prezydent Miasta W. wydając w sprawie niniejszej decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego (uprawnienia lub obowiązki) dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy.
Powyższy prezentowany pogląd został zaakceptowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego - uchwała 7 sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, ONSA 2003/3/115, wyrok NSA z dnia 1 października 2001 r., sygn. akt II SA/Ka 800/99 (niepublikowany).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.