Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 2 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 1365/21

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj przewodniczący
Rozpoznanie
2 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. S. na działanie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

1 kwietnia 2021 r. J. S. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zatytułowane "pozew komplementarny o rozpoczęcie nadzwyczajnego postępowania administracyjno-sądowego".

W piśmie tym skarżący wskazał na nieprawidłowości w działaniu m.in. Ministra Rodziny i Polityki Społecznej, które w jego ocenie wyczerpują znamiona szeregu przestępstw, wnosząc przy tym o przeprowadzenie postępowania pod kątem odpowiedzialności karnej określonych osób i instytucji, przyznania skarżącemu zadośćuczynienia oraz przydzielenia mu lokalu mieszkalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zakres kognicji sądów administracyjnych określony jest w art. 3 § 2, 2a, 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa).

Przedmiot zaskarżenia wskazany w piśmie z 1 kwietnia 2021 r. nie mieści się w powyższym katalogu. Przepisy ppsa ani ustaw szczególnych nie przewidują właściwości sądu administracyjnego w zakresie objętym skargą. Sąd administracyjny nie jest instytucją upoważnioną do ścigania przestępstw, przyznawania zadośćuczynień, pomocy osobom dotkniętym kryzysem bezdomności, ani prowadzenia postępowania administracyjnego w jakimkolwiek zakresie, stąd też żądania skarżącego w tym zakresie nie mogą zostać przez Sąd rozpoznane.

W świetle powyższego wniesioną skargę należy uznać za tzw. skargę powszechną w rozumieniu art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 735), której przedmiotem może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Sprawy zainicjowane skargami powszechnymi na działalność organów nie należą do właściwości sądów administracyjnych (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2009 r., sygn. II OSK 241/09).

W takiej sytuacji uznać należy, że przedmiot skargi nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skarga złożona w sprawie która nie należy do właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.