Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. Ś., P. R., L. R. i H. R. reprezentowanych przez adwokata D. B. na decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2009 r. nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], hip. Nr [...].
W treści skargi pełnomocnik H. R. zamieścił w jej imieniu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W dołączonym do skargi oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku H. R. wskazała, że uzyskuje niskie dochody, gdyż źródłem jej miesięcznego utrzymania jest emerytura w wysokości [...] zł. Na dowód powyższego wnioskodawczyni dołączyła kopię odcinka emerytalnego z czerwca 2009 r.
Zaznaczyć należy, że mimo, iż w formularzu strona nie sprecyzowała w jakim zakresie domaga się przyznania prawa pomocy, uwzględniając wyjaśnienia w treści skargi referendarz sądowy uznał, że jest to wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono co następuje.
Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jak zaznaczono już wcześniej H. R. wnioskuje o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że celem prawa pomocy jest umożliwienie osobom znajdującym się w trudnych warunkach materialnych rozpoznanie sprawy bądź też obronę swoich praw przed sądem.
Oceniając sytuację majątkową H. R. w świetle przedstawionych przesłanek uznać należało, że nie daje ona usprawiedliwionych podstaw do przyznania jej prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie.
Skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania sprowadzałyby się do uiszczenia wpisu. Jednakże jak wynika z akt sądowych został on uiszczony przez troje z czwórki skarżących to jest A. Ś., P. R. i L. R. Do zapłacenia wpisu zobowiązani byli solidarnie wszyscy skarżący. Oznacza to, że jego uiszczenie przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych z obowiązku jego opłacenia.
Wobec opłacenia wpisu od wniesionej skargi przez pozostałych skarżących, H. R., na obecnym etapie postępowania sądowego nie ma obowiązku ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych. W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego rozpoznającego wniosek, nie ma usprawiedliwionych podstaw, do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skoro bowiem przesłanką przyznania tego prawa jest, stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., brak możliwości poniesienia przez stronę pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny, to w sytuacji gdy nie ma ona obowiązku ich uiszczania, nie sposób wywieźć wystąpienia zagrożenia, o którym mowa w tym przepisie.
Referendarz sądowy rozpoznający wniosek pragnie również zauważyć, że jak wynika z całokształtu okoliczności w sprawie H. R. w sposób nierzetelny przedstawiła okoliczności mające wpływ na ocenę jej sytuacji majątkowej. W rubryce 12 formularza, gdzie wnioskodawca składa oświadczenie co do ewentualnego zatrudnienia lub pozostawiania w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem podatkowym, skarżąca nie podała, że od dnia 27 lipca 2009 r. (data udzielenia pełnomocnictwa) reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, tj. adw. D. B. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.