Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 czerwca 2011r. Miasto P. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] w części stwierdzającej nabycie przez Miasto P. prawa własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha, opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr [...].
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 1 sierpnia 2011 r. strona skarżąca uzasadniła powyższy wniosek, wskazując, że w przypadku stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej, przywrócone zostaną prawa byłych właścicieli, którzy mogą podjąć działania zmierzające do realizacji przysługujących im praw własności. Podkreślił, iż decyzja stwierdzająca nieważność decyzji komunalizacyjnej może stanowić podstawę zmiany wpisu w księdze wieczystej, co z kolei oznacza, że zbycie nieruchomości przez osobę aktualnie ujawnioną w księdze wieczystej jako właściciel może doprowadzić do sytuacji, w której skutki będą trudne do odwrócenia. W przypadku nabycia przedmiotowej nieruchomości w dobrej wierze przez osobę trzecią, będzie ona chroniona rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych, która bezwzględnie przyjmuje przewagę stanu prawnego w księdze wieczystej nad stanem rzeczywistym. Przy czym jeśli zaskarżona decyzja (stwierdzająca nieważność decyzji komunalizacyjnej) zostanie uchylona, to i tak nie będzie żadnej możliwości zniweczenia cywilnoprawnych skutków umowy sprzedaży nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części lub innych aktów podjętych w granicach tej samej sprawy, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona zgłaszająca tego rodzaju wniosek winna jednak wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania niepowetowanej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków wykonania decyzji o wstrzymanie której wnosi.
W ocenie Sądu powołane przez skarżącego uzasadnienie wniosku daje podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w wyżej powołanym przepisie.
Utrzymanie w mocy przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zaskarżoną decyzją orzeczenia z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] stwierdzającego nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. w części stwierdzającej nabycie przez Miasto P. prawa własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha powoduje, że przywrócone zostają prawa byłych właścicieli, którzy mogą podjąć działania zmierzające do realizacji przysługujących im praw własności. Oznacza to realną możliwość zbycia nieruchomości, co może doprowadzić do sytuacji, której skutki będą trudne do odwrócenia, zaś organ administracyjny działający w granicach swojej właściwości i kompetencji nie będzie miał żadnych możliwości prawnych zniweczenia skutków cywilnoprawnych, które mogą powstać w wyniku zawartej umowy sprzedaży.
Tak więc zadaniem Sądu należało uwzględnić wniosek skarżącego i zastosować instytucję ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.