Uzasadnienie
Skargą z dnia 11 lipca 2006 r. Miasto P. wystąpiło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 21 czerwca 2005 r. sygn. akt I SA 1736/03, którym to wyrokiem uchylono decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego.
W skardze Miasto P. podało, iż podstawą wznowienia jest art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), i wniosło o uchylenie w całości bądź zmianę powyższego wyroku Sądu z dnia 21 czerwca 2005 r.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że pojawiły się nowe okoliczności faktyczne i dowody, które mają wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, tj. wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] grudnia 2005 r., sygn. akt [...], który uprawomocnił się z dniem 24 czerwca 2006 r., wydany w sprawie z powództwa Miasta P. i Skarbu Państwa reprezentowanego przez Prezydenta Miasta P., ustalający, że nieważna jest umowa zawarta w formie aktu notarialnego w dniu [...] stycznia 2000 r., mocą której B. N. przeniosła na rzecz W. K. własność nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] o pow. [...] ha. Wyrok ten wywołuje skutek ex tunc, a więc powoduje nieważność aktu notarialnego w całej rozciągłości od chwili jego zawarcia, i w tej sytuacji – zdaniem Miasta P. – upada jedyna przesłanka na jakiej oparty jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2005 r., to jest okoliczność, iż W. K. jako nabywca przedmiotowej nieruchomości miał interes prawny w postępowaniu administracyjnym i powinien być stroną postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej nabytej nieruchomości.
Zdaniem strony skarżącej stwierdzenie nieważności aktu notarialnego z dnia [...] stycznia 2000 r. powoduje, iż W. K. nie mógł stać się stroną przedmiotowego postępowania administracyjnego, zaś korespondencja w sprawie była prawidłowo doręczana B. N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Jak się powszechnie przyjmuje, podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które już istniały przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania.
Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zaistniała.
Dopuszczalność prowadzenia postępowania o wznowienie w oparciu o tę przesłankę zależy przede wszystkim od tego, czy wskazany przez stronę skarżącą środek dowodowy istniał w momencie prowadzenia kwestionowanego postępowania sądowego, i czy został wykryty przez stronę po prawomocnym zakończeniu postępowania.
Tymczasem, przedstawiony przez stronę skarżącą w uzasadnieniu skargi dowód w postaci wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] grudnia 2005 r. powstał dopiero po uprawomocnieniu się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2005 r., który walor prawomocności uzyskał w dniu 11 listopada 2005 r.
Powołana przez skarżące Miasto P. przesłanka wznowienia postępowania nie istniała zatem, jak tego wymaga art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Należało zatem uznać, że skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, dlatego też Sąd w oparciu o art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.