Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] Główny Inspektor Farmaceutyczny, po rozpatrzeniu odwołania K. S. od decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...], którą organ pierwszej instancji wprowadził zmianę w zezwoleniu (koncesji) nr [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. wydanym przez Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej typu A w K. przy ul. [...], polegającą na dodaniu nazwy apteki "[...]", a odmówił dokonania zmiany zezwolenia w zakresie zmiany typu apteki z A na B, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu podniósł, że K. S. złożył wniosek o zmianę zezwolenia na prowadzenie apteki w okresie obowiązywania ustawy z dnia 10 października 1991 r. - o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i inspekcji farmaceutycznych (Dz. U. Nr 105, poz. 452 ze zm.).
Wydane na podstawie tej ustawy zarządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 13 listopada 1992 r. - w sprawie typów aptek, zakresu i rodzaju czynności należących do aptek poszczególnych typów oraz wymogów dotyczących lokalu i wyposażenia aptek (M. P. Nr 37, poz. 277) wprowadzało podział aptek ogólnodostępnych na apteki:
- 1) typu A - przeznaczone do zaopatrzenia ludności w leki gotowe, leki recepturowe, środki antykoncepcyjne oraz materiały medyczne i inne środki dopuszczane do obrotu w aptekach, mogły też zaopatrywać zakłady opieki medycznej,
- 2) typu B - przeznaczone do zaopatrywania ludności oraz zakładów opieki zdrowotnej w leki gotowe, środki antykoncepcyjne oraz materiały medyczne i inne środki dopuszczone do obrotu w aptekach.
Ustawa powyższa utraciła moc z dniem 1 października 2002 r., to jest z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz. U. z 2004 r., Nr 53, poz. 533 ze zm.). Ustawa ta nie przewiduje podziału aptek na A i B. Zgodnie z treścią art. 86 ust. 2 ustawy, nazwa apteka zastrzeżona jest wyłącznie dla miejsca świadczenia usług farmaceutycznych obejmujących:
- - wydawanie produktów leczniczych i wyrobów medycznych określonych w odrębnych przepisach,
- - sporządzanie leków recepturowych w terminie nie dłuższym niż 48 godzin po złożenia recepty, a w przypadku recepty na lek odurzający lub oznaczonej "wydać natychmiast" - w ciągu 4 godzin,
- - sporządzanie leków aptecznych,
- - udzielanie informacji o produktach leczniczych i wyrobach medycznych.
Zatem uwzględnienie wniosku w części dotyczącej zmiany apteki z typu A na B, byłoby zdaniem organu, niezgodne z obowiązującymi przepisami. Rozstrzygnięcie polegające na uzupełnieniu treści zezwolenia poprzez dodanie nazwy apteki "[...]" jest zgodne z wnioskiem strony z dnia 20 lipca 1998 r. Treść wniosku nie wskazuje, zdaniem organu, na istnienie związku pomiędzy dodaniem w zezwoleniu nazwy apteki i zmianą jej typu.
Natomiast wysokość opłaty za zmianę zezwolenia określa art. 105 ust. 2 ustawy - Prawo farmaceutyczne. Obecnie opłata za zmianę zezwolenia na prowadzenie apteki wynosi 1900 zł.
Organ zwrócił też uwagę, że [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie zmiany koncesji. Pismo to zostało doręczone stronie 13 kwietnia 2004 r., a zaskarżona decyzja została wydana dopiero [...] kwietnia 2004 r., zatem K. S. miał możliwość ustosunkowania się do faktu wszczęcia postępowania.
Skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył K. S. wnosząc o jej uchylenie.
W uzasadnieniu podniósł, że wszczęcie postępowania administracyjnego w tej sprawie było celowe tylko wtedy, jeżeli miałoby być rozpatrywane łącznie, czyli zmiana typu apteki wraz ze zmianą jej nazwy. Po upływie tylu lat, dla skarżącego niecelowa jest zmiana nazwy apteki bez zmiany jej typu. Ponadto przez kilka lat uległy zmianie opłaty za dokonywanie zmian w koncesji z kwoty 100 zł do około 1900 zł. Zdaniem skarżącego, nie może on podnosić nadmiernych kosztów na skutek przewlekłości działań organu administracji. Takie postępowanie organu administracji narusza art. 12 kpa.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu podniósł, że decyzje wydane w tej sprawie przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego były zaskarżone przez K. S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu wyroku z dnia 9 stycznia 2004 r. sygn. akt I SA 324/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że ponowne rozpatrzenie wniosku o zmianę koncesji na prowadzenie apteki organ powinien rozpoznać uwzględniając aktualny, na dzień wydania decyzji stan prawny w tym zakresie, co też organ pierwszej instancji uczynił, prawidłowo rozpoznając wniosek w oparciu o stanowisko zajęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Podtrzymał także swoje stanowisko, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a zarzuty w niej zawarte są niezasadne i nie podważają skutecznie legalności zaskarżonej decyzji.
Należy podkreślić, że sąd administracyjny, stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) jest powołany do kontroli legalności decyzji wydanej w sprawie administracyjnej, co oznacza, że może decyzję uchylić lub stwierdzić jej nieważność wyłącznie w przypadku naruszania przy jej wydawaniu przepisów prawa materialnego lub procesowego.
W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...], którą organ pierwszej instancji wprowadził zmianę w zezwoleniu (koncesji) nr [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. wydanym przez Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] na prowadzenie apteki ogólnodostępnej typu A w K. przy ul. [...], polegającą na dodaniu nazwy apteki "[...]", a odmówił dokonania zmiany zezwolenia w zakresie zmiany typu apteki z A na B nie naruszyły prawa. Sąd nie dopatrzył się także innych wadliwości zapadłego rozstrzygnięcia, które miałyby wpływ na jego treść.
Należy zauważyć, że w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącego dotyczącego zmiany koncesji (umarzającego postępowanie) orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w wyroku z dnia 9 stycznia 2004 r. (sygn. akt I SA 324/02) zauważył, że ponowne rozpatrzenie wniosku skarżącego o zmianę koncesji na prowadzenie apteki, organ powinien rozpoznać, uwzględniając aktualny na dzień wydania decyzji stan prawny.
Organ wydając zaskarżoną decyzję uwzględnił wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi ustawa z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (t.j. Dz. U. z 2004 r., Nr 53, poz. 533 ze zm.). Ponieważ ustawa z dnia 10 października 1991 r. - o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej (Dz. U. Nr 105, poz. 452 ze zm.), obowiązująca w dacie złożenia wniosku o zmianę koncesji utraciła moc, organ odmawiając zmiany w koncesji, w zakresie zmiany typu apteki z A na B, którego nie przewiduje nowa ustawa, zdaniem Sądu, orzekł słusznie. Prawidłowo również orzekł, uwzględniając żądanie strony zawarte we wniosku, wprowadzając zmianę w koncesji polegającą na dodaniu nazwy apteki "[...]".
Jak wynika z materiału dokumentacyjnego znajdującego się w aktach sprawy, [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. (nr [...] zawiadomił K. S. (skarżącego) o wszczęciu postępowania w sprawie zmiany koncesji. Pismo powyższe zostało doręczone skarżącemu 13 kwietnia 2004 r., a decyzja organu pierwszej instancji została wydana dopiero [...] kwietnia 2004 r. Sąd podziela zatem w pełni stanowisko organu, że skarżący miał możliwość (15 dni) ustosunkowania się, co do wszczęcia postępowania o zmianę koncesji. Jeśli uważał, jak podnosi to w skardze, że wszczęcie tego postępowania byłoby celowe tylko wówczas, jeżeli żądania zawarte we wniosku byłyby rozpatrywane łącznie, co jest niemożliwe w obowiązującym obecnie stanie prawnym, to miał czas na cofnięcie złożonego wniosku, czego nie uczynił.
Wobec tego Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] miał prawo uznać wniosek za aktualny. Jeśli natomiast uważał, że organ załatwia jego wniosek w sposób przewlekły, mógł zaskarżyć przewlekłość postępowania do sądu administracyjnego, czego też nie uczynił.
Zdaniem sądu, zmiana wysokości opłat za zmiany w koncesjach z kwoty 100 zł do kwoty 1900 zł aktualnie obowiązującej jest rzeczywiście dolegliwa dla skarżącego, ale nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.