Uzasadnienie
W dniu 18 grudnia 2000 r. L. N. złożył w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] listopada 2000 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...].
L. N. zmarł w dniu 6 października 2002 r. w K., co potwierdził Urząd Stanu Cywilnego w K. przesyłając w dniu 19 listopada 2002 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpisu skróconego aktu zgonu skarżącego.
Pismem z dnia 12 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zwrócił się Sądu Rejonowego w T. Wydziału Cywilnego, o ustanowienie kuratora spadku po L. N. W dniu 27 czerwca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło postanowienie Sądu Rejonowego w T. Wydział I Cywilny z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt [...], w którym Sąd ten oddalił wniosek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o ustanowienie kuratora spadku po L. N. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Rejonowy w T. podał, że zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w T. Wydział
I Cywilny z dnia 30 grudnia 2004 r., sygn. akt [...], spadek po L. N. nabył w całości Skarb Państwa - Minister Skarbu Państwa.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 29 sierpnia 2006 r. wezwał Ministra Skarbu Państwa jako spadkobiercę skarżącego, o nadesłanie informacji czy popiera, czy też cofa skargę L. N. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] listopada 2000 r., nr [...].
W odpowiedzi z dnia 11 września 2006 r. Minister Skarbu Państwa, poinformował Sąd, że zajęcie merytorycznego stanowiska możliwe będzie po zapoznaniu się przez stronę z aktami sprawy.
W dniu 5 kwietnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo Ministra Skarbu Państwa, w którym oświadczył, że cofa przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).
Na podstawie art. 60 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że uzna je za niedopuszczalne z przyczyn wskazanych w tym przepisie, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca.
Wobec cofnięcia skargi przez stronę skarżącą postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.