Uzasadnienie
J.K., pismem z dnia 24 marca 2014 r., działając przez pełnomocnika radcę prawnego A.F., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], mocą której uchylono decyzję Prezydenta W. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] orzekającą o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego do gruntu zabudowanego położonego w W. przy ul. [...] nr hip. [...] o pow. [...], oznaczonego jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W skardze wniesiono jednocześnie, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji, a na wypadek, gdyby organ nie uwzględnił przedmiotowego wniosku, o uwzględnienie tego wniosku przez Sąd na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy.
Jak wynika z akt sprawy organ nie wydał postanowienia w trybie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) i ma on charakter zamknięty.
Stosownie do treści tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z treści powołanego przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Przy czym podkreślić trzeba, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, o czym świadczy użyty w powyższym przepisie zwrot "sąd może". Oznacza to, że Sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet, jeżeli stwierdzi, iż w danej sprawie występują przesłanki określone w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Zaznaczyć przy tym należy, że na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia.
W rozpoznawanej sprawie wniosek zawarty w skardze dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r., mocą której uchylono decyzję organu pierwszej instancji orzekającą o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego gruntu i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżący nie przedstawił argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania wskazanego wyżej aktu. W uzasadnieniu skargi, w której zawarty został wniosek, przedstawiono zarzuty odnoszące się do zaskarżonej decyzji oraz wskazano nieprawidłowości, które zdaniem skarżącego miały miejsce w prowadzonym przez organy postępowaniu. Nie wykazano w niej jednakże okoliczności określonych w art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadnienie wniosku powinno natomiast odnosić się do konkretnych okoliczności, które w ocenie skarżącego uzasadniają twierdzenie, że wykonanie danego aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.
Innymi słowy wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony, zawierać popartą faktami argumentację uzasadniającą wstrzymanie wykonania danego aktu. Zauważyć trzeba, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie NSA z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04.).
W świetle powyższego stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie nie zostały wykazane okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] na podstawie art. 61 § 3 powoływanej ustawy i brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.
Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2996/13).
W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uchylającej decyzję organu pierwszej instancji i przekazującej sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania - a więc ze swej istoty decyzji nienadającej się do wykonania. Zaskarżona decyzja nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ona żadnej czynności stron, tj. nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. Zatem charakter zaskarżonego aktu nie zezwala na zastosowanie w sprawie instytucji wstrzymania wykonania, określonej w art. 61 § 3 powołanej ustawy, wobec czego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji również z tej przyczyny należało uznać za bezzasadny.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.