Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1392/12 odrzucił skargę L. K. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Odpis postanowienia został doręczony L. K. w dniu [...] kwietnia 2013 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia z k- [...].
W dniu [...] maja 2013 r., do biura podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożono osobiście skargę kasacyjną. Skarga ta została podpisana przez L. K., M. K. i D. K. Skarga nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z kilku względów.
Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 290 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które stanowią, że powyższego przepisu nie stosuje się gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, jak również skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej.
W niniejszej sprawie skarżący przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie zachowali wymogu przymusu adwokackiego. Ponadto M. K. i D. K. nie brali udziału we wcześniejszym etapie postępowania sądowego tym samym nie przysługiwał im status stron tego postępowania.
Zgodnie z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznając skargę kasacyjną M. K., L. K., i D. K. za niedopuszczalną, na podstawie art. 178 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.