Uzasadnienie
Pismem z 14 czerwca 2023 r. adwokat R. N. wystąpił w imieniu Z. Z. (dalej jako "Skarżący") ze skargą na decyzję Ministra Klimatu i Środowiska z 24 kwietnia 2023 r. nr 7/DP-WOPIV/2023, którą organ utrzymał w mocy decyzję z 9 marca 2023 r. nr 4/DP-WOPIV/2023 wydaną w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 10 grudnia 1976 r. nr GM-2-up. 1/76.
Wniesione pismo zawierało braki formalne. Niewskazanie numeru PESEL w treści skargi, brak wymaganej liczby odpisów skargi, jak również brak załączenia umocowania do reprezentowania Skarżącego w postępowaniu, obligował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do wezwania adw. R. N. do uzupełnienia braków formalnych. W wykonaniu wezwania Sądu, pełnomocnik nadesłał odpis skargi, jednocześnie informując o uzyskaniu informacji o śmierci Skarżącego w dniu 21 stycznia 2023 r. Wobec zaistnienia takiej okoliczności, adw. Roman Nowosielski złożył wniosek o zawieszenie postępowania do czasu ustalenia kręgu spadkobierców. W dniu 13 września 2023 r. do Sądu wpłynął zupełny odpis aktu zgonu Skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zgodnie z art. 3 § 1 (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola jej dopuszczalności. Jak stanowi art. 58 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie zaistnienia którejś z wymienionych przesłanek niedopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Z kolei art. 58 § 1 pkt 5 wymienionej wcześniej ustawy, stanowi że sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy. Ustawodawca wskazał w § 3 tego artykułu, że sąd odrzuca skargę postanowieniem. Natomiast odrzucenie skargi na tej podstawie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Dla oceny wniosku pełnomocnika o zawieszenie postępowania, zasadnym jest w tym miejscu przywołanie brzmienia art. 37 § 1 p.p.s.a., który stanowi że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Powyższe uregulowanie jest konsekwencją wskazanego w art. 34 p.p.s.a. prawa występowania strony do działania przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.
W niniejszej sprawie pismo inicjujące postępowanie zostało wniesione przez adwokata występującego jako pełnomocnik Skarżącego w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przed Ministrem Klimatu i Środowiska, zakończonym wydaniem decyzji w dniu 24 kwietnia 2023 r. nr 7/DP-WOPIV/2023. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych złożenie pełnomocnictwa na etapie postępowania administracyjnego nie zwalnia pełnomocnika występującego w sprawie sądowoadministracyjnej od obowiązku dołączania do akt sprawy pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym. Pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 p.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku doręczenia pełnomocnictwa na wezwanie sądu.
Abstrahując od kwestii obowiązywania udzielonego pełnomocnictwa w toku postępowania administracyjnego na etapie postępowania sądowego, podkreślić należy że niedopuszczalnym jest wnoszenie skargi do sądu administracyjnego po śmierci strony, bowiem zgodnie z art. 43 p.p.s.a. z chwilą śmierci strony pełnomocnictwo wygasa. Natomiast w razie śmierci strony już w toku postępowania sądowoadministracyjnego, zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu.
Jednak w niniejszej sprawie, pismo inicjujące postępowanie zostało wniesione przez adw. R. N. w dniu [...] czerwca 2023 r., co oznacza że zostało złożone już po śmierci Skarżącego, który zmarł w dniu [...] stycznia 2023 r. Skoro na chwilę wniesienia skargi nie było strony postępowania, bowiem Skarżący nie posiadał zdolności sądowej, a brak ten ma charakter nieusuwalny, to skarga została wniesiona przez osobę nieumocowaną. Nie znajdzie w sprawie zastosowania zdanie drugie przywołanego przepisu, w myśl którego pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zwieszenia postępowania, bowiem jak wskazano wcześniej, w opisanych okolicznościach w ogóle nie można mówić o skutecznym wszczęciu postępowania sądowego.
Podsumowując, wobec nieskutecznego wszczęcia postępowania sądowego nie została wyczerpana przesłanka do zawieszenia postępowania określona w art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wobec powyższych ustaleń przywołanych tak dla uzasadnienia bezprzedmiotowości zawieszenia postępowania, jak i niedopuszczalności postępowania na skutek wniesionej skargi, podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.