Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] sierpnia 2006 r. wpłynęła skarga C.D. z dnia [...] lipca 2006 r. dotycząca wniosku Prezydium Rady Narodowej w W. – Wydziału [...] z dnia [...] lipca 1967 r. znak [...], skierowanego do Państwowego Biura Notarialnego w W. w przedmiocie wpisania tytułu własności, nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], nr hip. [...] (nowy numer KW Nr. [...], nr działki [...] z obrębu [...]), do księgi wieczystej.
Z pisma procesowego C.D. i załączonych do niego kserokopii dokumentów, które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu [...] września 2006 r. (k 14-20) jednoznacznie wynika, że zaskarżony akt stanowi wniosek Prezydium Rady Narodowej w W. – Wydziału [...] z dnia [...] lipca 1967 r. znak [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Na podstawie art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4.
Z treści wniesionej do Sądu skargi wynika, że nie dotyczy ona spraw wyszczególnionych w powołanym wyżej przepisie.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1pkt 1 powołanej wyżej ustawy skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.