Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 czerwca 2012 r. J. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. orzekającą o obowiązku zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego na rzecz A. G. w wysokości [...] złotych wraz z odsetkami ustawowymi.
Jednocześnie ze skargą J. G. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając swój wniosek podniósł on, iż za wstrzymaniem wykonania tej decyzji przemawia jego słuszny interes oraz treść skargi, w której wskazuje na istotne braki w postępowaniu działające na niekorzyść skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) – dalej zwana ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaznaczyć tu jednak należy, iż chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Celem przewidzianej w tym przepisie ochrony tymczasowej jest zatem uchronienie skarżącego przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym uchyleniu tego aktu przez Sąd. Udzielenie tej ochrony odbywa się wyłącznie na wniosek skarżącego. Przy czym żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W przedmiotowej sprawie J. G. w złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w żaden sposób nie uprawdopodabnia spełnienia przesłanek wymienionych w cytowanym wyżej przepisie. Przede wszystkim nie wyjaśnił na czym, jego zdaniem, miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania ww. decyzji. Wskazać należy, że w realiach niniejszej sprawy wykonanie decyzji sprowadzać się będzie wyłącznie do spłaty świadczeń alimentacyjnych, w wysokości określonej w decyzji. To zaś nie wywołuje stanu, który mógłby być uznany za nieodwracalny. Spełnienie świadczenie pieniężnego ze swej istoty jest bowiem odwracalne i w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje możliwość zwrotu wpłaconej przez skarżącego kwoty.
W ocenie Sądu powołanie się przez skarżącego jedynie na swój słuszny interes, bez uprawdopodobnienia wystąpienia w sprawie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ppsa, nie może stanowić podstawy do udzielenia mu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji.
Podobnie również za uwzględnieniem wniosku, nie może przemawiać wskazanie przez skarżącego na naruszenie przez kwestionowaną decyzję przepisów prawa, gdyż badania legalności decyzji SKO, będzie dokonywane przez Sąd dopiero w momencie merytorycznego rozpoznawania sprawy.
W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak wyżej.