Uzasadnienie
Spółdzielnia [....] "[...]" w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]. Decyzją tą Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] (sprostowaną postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...]) zobowiązującą współużytkowników wieczystych nieruchomości położonej w [...], uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr [...], stanowiącej działkę ewidencyjną nr [....] z obrębu [...] (będącą własnością [...] [...] [...], oddanej w użytkowanie wieczyste) do jej udostępnienia [...] Zarządowi [...] z siedzibą w [...] w celu wykonania prac związanych z naprawą istniejącej kanalizacji deszczowej odprowadzającej wody opadowe z połowy dachu Katedry [...] [...] [...] do miejskiej sieci kanalizacyjnej oraz zapewnienia dojazdu, umożliwiającego wykonanie powyższych czynności, w terminie od dnia 2 grudnia 2013 r. do dnia 31 marca 2014 r.
W związku z przedmiotową skargą skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że zasadność zarzutów skargi potwierdza również zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Za uwzględnieniem wniosku przemawia też treść wezwania [...] z dnia [...] marca 2014 r. skierowanego do inwestora. Wynika z niego, że obejmująca działkę nr [...] dokumentacja projektowa jest obarczona wadami. W konsekwencji prowadziłaby ona do wykonania wadliwych robót na podstawie decyzji nr [...], powodując trudne do odwrócenia lub wręcz nieodwracalne skutki. Przy czym z załączonego do skargi ww. wezwania wynika, że dotyczy ono udzielenia wyjaśnień do dokonania prac związanych z przebudową i budową przyłącza kanalizacji deszczowej w celu odwodnienia dachu Katedry [....] [...] [...] w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności,
Sygn. akt I SA/Wa 1415/14 o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Strona zgłaszająca tego rodzaju wniosek powinna przy tym wykazać prawdopodobieństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wykonania aktu o wstrzymanie którego wnosi. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi.
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty wskazaniem okoliczności, które uprawdopodobniałyby, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej. Zaznaczyć należy przy tym, że o nieodwracalności skutku wynikającego z podjętego przez organ rozstrzygnięcia można mówić tylko wówczas, gdy wywołuje ono stan, który w żadnych okolicznościach nie będzie mógł ulec zmianie lub zniesieniu. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex nr 281811)).
W przedmiotowej sprawie skarżąca nie wykazała, że spełniona została którakolwiek z przesłanek wymienionych w powołanym przepisie, zatem wniosek strony nie może zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.