Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 czerwca 2015 r. M. G., reprezentowana przez adw. [...], wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 514/14. Wskazanym orzeczeniem Sąd uwzględnił skargę M. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
W skardze skarżąca zawnioskowała o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny. Ponadto skarżąca w uzasadnieniu skargi podkreśliła, że organ, pomimo sądowego zobowiązania do rozpoznania powołanego wniosku oraz wezwania skarżącej z dnia 8 czerwca 2015 r. do wykonania prawomocnego wyroku, nie wydał w sprawie decyzji.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie organ wskazał, że zakończenie postępowania i wydanie w sprawie decyzji będzie możliwe po wykonaniu operatu szacunkowego oraz zabezpieczeniu środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania.
Ponadto, na rozprawie w dniu 4 września 2015 r. pełnomocnik skarżącej rozszerzył żądania zawarte w skardze, wnosząc również o przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- dalej: "p.p.s.a.") na zasadzie określonej w art. 154 §7 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powoływanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu – obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że wyrokiem z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 514/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę M. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2011 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Zaznaczyć należy, iż kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.
Jak wynika z akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 514/14 wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne sprawy zostały doręczone Prezydentowi [...] w dniu 18 marca 2015 r. Tym samym termin załatwienia sprawy, wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, upłynął w dniu 18 maja 2015 r. i pomimo tego do dnia rozpoznania przez Sąd niniejszej sprawy, organ administracji publicznej nie zakończył postępowania, zgodnie z powołanym wyżej wyrokiem. Sprawa odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]" nie została bowiem rozstrzygnięta, wobec czego stwierdzić należy, iż organ nie wykonał powoływanego wyżej wyroku Sądu.
Z analizy akt administracyjnych wynika ponadto, że w sprawie została spełniona druga przesłanka z art. 154 § 1 p.p.s.a., dotycząca uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. Skarżąca pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. wezwała bowiem Prezydenta [...] do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 514/14.
Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny.
Stosownie do art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, grzywnę, o której mowa w § 1 wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 lutego 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2014 r. i w drugim półroczu 2014 r. przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2014 r. wynosiło 3 389,90 zł.
W przedstawionym stanie sprawy, biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że grzywna może być wymierzana kilkukrotnie, Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 500 (pięćset) złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ww. ustawy jest adekwatna do wielkości naruszenia, polegającego na przekroczeniu terminu załatwienia sprawy, wyznaczonego przez Sąd.
Jednocześnie Sąd nie znalazł w opisanym stanie faktycznym sprawy podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. na zasadzie określonej w art. 154 § 7 p.p.s.a. Przede wszystkim wskazać należy, iż przepis wyrażony w art. 154 § 7 p.p.s.a. ma charakter uznaniowy, wobec czego Sąd nie ma obowiązku przyznawania od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej, o której mowa w tym przepisie zarówno z urzędu, jak i gdy strona skarżąca złoży wniosek w tym przedmiocie.
W ocenie Sądu uwzględnienie takiego wniosku mogłoby ewentualnie mieć miejsce w razie stwierdzenia, że zwłoka w załatwieniu sprawy spowodowała szkodę u skarżącego a ponadto była znaczna i była efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowanie rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępstwie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych. Sytuacja taka nie zaszła w przedmiotowej sprawie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.