Uzasadnienie
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] po rozpoznaniu wniosku Z. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...] o odmowie nadania Z. P. uprawnień zawodowych w zakresie pośrednictwa nieruchomościami.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zostały przedstawiony następujący stan faktyczny:
W dniu 23 września 1999 r. Pan Z. P. wystąpił z wnioskiem o nadanie uprawnień zawodowych z zakresie pośrednictwa nieruchomościami. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna do spraw nadania uprawnień i licencji zawodowych przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne w dniu 20 października 2000 r. W drugim jego etapie – wnioskodawcy uzyskał [...] punktów na 100 z wymaganych [...] – ciu. W rezultacie postępowanie zakończyło się wynikiem negatywnym.
Na podstawie negatywnej opinii komisji Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] grudnia 2000 r. odmówił Z. P. nadania licencji zawodowej w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami.
W dniu 2 stycznia 2001 r. Z. P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, którego organ centralny nie uwzględnił i decyzją z dnia [...] lipca 2001 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzją z dnia [...] grudnia 2000 r.
Decyzja ta została zaskarżona przez Z. P. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 23 września 2003 r. sygn. akt I S.A. 2394/01 uchylił zaskarżoną decyzję W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że stanowiącą podstawę odmowy nadania licencji – dyskwalifikacja jego wiedzy – nie znalazła należytego odzwierciedlenia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nie został zanalizowany zarzut wadliwego zredagowania pytań testowych, merytorycznej poprawności przeprowadzonego testu egzaminacyjnego Sąd wskazał, że wyjaśnienie sprawy z tego punktu widzenia było nieodzowne.
W związku z uchyleniem decyzji organ przekazał wniosek Z. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy do Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej w celu ponownego zbadania redakcji testu egzaminacyjnego i oceny jego rozwiązania.
W dniu 30 grudnia 2003 r. został wyznaczony Zespół Kwalifikacyjny, który w dniu 15 stycznia 2004 r. przeprowadził badania poprawności redakcji samego testu oraz ponownie dokonał oceny testu.
Jak wynika z treści decyzji Zespół Kwalifikacyjny przedstawił następującą opinię:
- - do każdego z pytań testu przypisana została co najmniej jedna poprawna odpowiedź co było zgodne z § 20 ust. 3 regulaminu Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej,
- - redakcja pytań nie budzi zastrzeżeń co do swojej jednoznaczności,
- - zespół kwalifikacyjny błędnie ocenił pytanie nr [...].
Ponadto w uzasadnieniu decyzji szczegółowe analizie poddano pytania nr [...].
Na podstawie wyników postępowania kwalifikacyjnego Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. utrzymał w mocy powołaną decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2000 r. Minister wskazał, że nieprawidłowo zostały ocenione tylko pytania [...], co jednak nie zmienia negatywnego wyniku egzaminu. Przy czym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] Minister Infrastruktury sprostował oczywistą omyłkę w uzasadnieniu decyzji polegającą na uznaniu, że nieprawidłowo oceniono odpowiedzi na pytania [...], a powinno być "Zespół Kwalifikacyjny oceniając rozwiązanie testu w dniu 20 października 2000 r. błędnie ocenił odpowiedź udzieloną na pytanie nr [...]".
Decyzja ta stała się przedmiotem skargi Z. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucono, że komisja egzaminacyjna naruszyła regulamin działania Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej, a opinie komisji co do tego, że do każdego z pytań testu została przypisana jedna poprawna odpowiedź stoi w jaskrawej sprzeczności ze stanem faktycznym, również sprzeczne ze stanem faktycznym są ustalenie, że redakcja pytań nie budzi zastrzeżeń. Dodatkowo w piśmie z dnia 12 października 2005 r. skarżący wskazał na nieprawidłową konstrukcję kilku pytań.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Skargę należało uwzględnić, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Minister Infrastruktury naruszył art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kpa oraz § 25 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczących działalności zawodowej (Dz. U. z 1998 r. Nr 115, poz. 745).
Artykuł 7 Kpa zobowiązuje organ administracji do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Organ administracji publicznej jest nadto zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 Kpa). Oceny czy dana okoliczność została udowodniona organ administracji publicznej dokonuje na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 Kpa.).
Stosownie do treści art. 191 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (wersja obowiązująca w dniu wydania zaskarżonej decyzji - Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) Minister Infrastruktury nadaje uprawnienia względnie odmawia ich nadania na podstawie postępowania kwalifikacyjnego, które ma charakter sformalizowany i musi być prowadzone z zachowaniem wymogów proceduralnych określonych w przepisach powołanego rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczących działalności zawodowej. Stosownie do § 25 ust. 1 powołanego rozporządzenie z postępowania kwalifikacyjnego zespół kwalifikacyjny sporządza protokół, to protokołowi temu winien odpowiadać przebieg tego postępowania.
W omawianej sprawie organ administracji powołuje się na opinię Komisji Kwalifikacyjnej w przedmiocie badania testu Z. P., jednak w aktach sprawy brak jest tej opinii. Natomiast protokół prac komisji nie zawiera żadnych ustaleń w zakresie w jakim nakazywał to wiążący w sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2003 r.
W przedmiotowej sprawie brak jest jakichkolwiek dowodów na to, że wydając zaskarżoną decyzję Minister Infrastruktury dysponował ustaleniami komisji z przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, nie wiadomo również na jakiej podstawie oparta jest ocena pytań w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ opiera swoje ustalenia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na opinii komisji, która nie wiadomo kiedy i przez kogo została sporządzona, ponieważ egzemplarza opinii nie ma w aktach sprawy.
W istniejącym stanie faktycznym należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem ww. przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik postępowania.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy