Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...], utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2004 r., nr [...], którą odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Prezydenta Miasta O. z dnia [...] listopada 1992 r., którą ustalono wysokość nakładów poniesionych ze środków państwowych na remont budynku mieszkalnego, położonego w O. przy ul. [...] oraz stwierdziło nieważność decyzji nr [...] Prezydenta Miasta O. z dnia [...] listopada 1993 r., którą ustalono wysokość nakładów poniesionych na remont budynku mieszkalnego, położonego przy ul. [...].
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w części dotyczącej utrzymania w mocy decyzji tego organu, odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] listopada 1992 r., nr [...] wniósł M. P.. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej decyzji nr [...], stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Prezydenta Miasta O. z dnia [...] listopada 1992 r., rozpatrzenia całości postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w niniejszej sprawie od [...] września 1995 r. do chwili aktualnej, wyciągnięcie konsekwencji służbowych w stosunku do winnych zaniedbania terminowego rozpatrzenia sprawy, określenie zasady odpowiedzialności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. i Prezydenta Miasta O. za straty poniesione przez W. P. wskutek działania tych organów oraz zasądzenie kosztów postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W., a także kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów organów administracji publicznej. Ta kontrola sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie stanu faktycznego sprawy z dnia wydania decyzji. Oznacza to, że Sąd władny jest stwierdzić nieważność bądź uchylić zaskarżoną decyzję z przyczyn wskazanych w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli organ administracji publicznej dopuści się naruszenia prawa.
Z powyższych względów Sąd nie jest uprawniony do rozpatrzenia wniosków skargi odnoszących się do żądania stwierdzenia przez Sąd nieważności decyzji nr [...] Prezydenta Miasta O. z dnia [...] listopada 1992 r., wyciągnięcia konsekwencji służbowych w stosunku do winnych zaniedbania terminowego rozpatrzenia sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a także określenia zasady odpowiedzialności wskazanych w skardze organów za straty poniesione przez W. P. Natomiast kontrolując decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004 r. w zaskarżonej części pod względem jej zgodności z prawem należy stwierdzić, że decyzja ta narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Postępowanie administracyjne toczyło się bowiem z udziałem tylko jednego współwłaściciela nieruchomości położonej w O. przy ul. [...]. Sprawa, w zaskarżonej przez M. P. części, dotyczy jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 1992 r., którą ustalono wysokość nakładów poniesionych ze środków państwowych na remont budynku mieszkalnego znajdującego się na tej nieruchomości.
Niewątpliwie więc sprawa ta dotyczy interesu prawnego wszystkich właścicieli tej nieruchomości, a zatem wszyscy współwłaściciele powinni brać udział w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej tej nieruchomości jako strony tego postępowania.
Z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych wynika, że współwłaścicielami tej nieruchomości są oprócz skarżącego M. P., również W. P. i L. O., którego udział w nieruchomości wynosi 4/5 części. W postępowaniu administracyjnym brał udział tylko M. P. Natomiast w ogóle nie byli powiadomieni o czynnościach pozostali współwłaściciele, którym również nie doręczono decyzji. Nie wynika z materiału dokumentacyjnego by organ podjął jakiekolwiek czynności w stosunku do pozostałych współwłaścicieli.
Brak udziału strony w postępowaniu bez własnej winy tej strony stanowi powód wznowienia postępowania administracyjnego, określony w art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
Wystąpienie tego naruszenia postępowania uzasadnia uchylenie decyzji, kończącej postępowanie dotknięte tą wadą procesową. Dlatego też Sąd uchylił decyzję w zaskarżonej części. Ponieważ ta przesłanka już powoduje uchylenie decyzji, to Sąd nie badał merytorycznej zasadności skargi, gdyż i tak postępowanie administracyjne musi toczyć się ponownie, ale już z udziałem wszystkich stron.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c, art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.