Uzasadnienie
W związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą, J. S. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie z urzędu adwokata.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku skarżący oświadczył, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, zamieszkuje w [...] m2 mieszkaniu. Jedynym jego dochodem jest przyznany przez Ośrodek Pomocy Społecznej od dnia [...] lipca 2008 r. zasiłek stały i ubezpieczenie w wysokości [...] zł i zasiłek opiekuńczy w wysokości [...] zł. Z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych wynika, że skarżący korzysta w wsparcia finansowego przyznawanego mu w formie zasiłków np. na [...].
Skarżący nie dysponuje żadnymi oszczędnościami i prawami majątkowymi przynoszącymi pożytki. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem bądź radcą prawnym.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Stosownie do treści art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).
Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc J. S. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, nie rozpoznawano tej części wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Biorąc pod uwagę przedstawioną przez J. S. sytuację materialną stwierdzić należy, że jest ona na tyle trudna, że przyjąć należało, że wnioskodawca wykazał, że spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o wyżej powołane przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.