Uzasadnienie
W dniu 4 sierpnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga R.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1992 r. nr [...] w przedmiocie nieodpłatnego nabycia przez [...] Gminę W. [...] (obecnie [...]) własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...].
Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zgodnie z art. 53 § 1 i 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych ustawa nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków na decyzję lub postanowienie to wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 4 sierpnia 2006 r. tj. po czternastu latach od wydania zaskarżonej decyzji. Ponadto jak wynika z akt administracyjnych nadesłanych przy skardze przez Wojewodę [...], zaskarżona decyzja jest od dnia [...] lipca 1992 r. decyzją prawomocną, co oznacza, że sąd administracyjny nie może rozpoznać skargi, gdyż wzruszenie prawomocnej decyzji możliwe jest jedynie na drodze postępowania administracyjnego a nie sądowego.
W związku z powyższym, skarga jest niedopuszczalna, a co za tym idzie podlega odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.