Uzasadnienie
Pismem z 14 listopada 2018 r. J. R., W. R. i T. R. (dalej jako skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2018 r. [...].
Postanowieniem z 23 stycznia 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 2289/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia w terminie braku formalnego oraz z powodu nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego. Postanowieniem z 29 kwietnia 2021 r. sygn. akt I OZ 144/21 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe postanowienie wskazując, że skarżący nie zostali poprawnie wezwani ani do uzupełnienia braków formalnych, ani do uiszczenia wpisu.
Na skutek powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawa powraca do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Na podstawie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja wydana w pierwszej instancji, od której przysługiwało odwołanie do Ministra Inwestycji i Rozwoju (obecnie Minister Rozwoju, Pracy i Technologii). Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z [...] października 2018 r. Minister Inwestycji i Rozwoju stwierdził uchybienie m.in. przez J.. R. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 2018 r. Od postanowienia tego przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Z treści skargi wynika jednak, że skarżący przedmiotem zaskarżenia uczynili decyzję wydaną przez Wojewodę [...] w pierwszej instancji. Od decyzji tej skarga do sądu administracyjnego nie przysługiwała.
W takich okolicznościach należy uznać, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.