Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 lipca 2012 r. E. P. reprezentowana przez adwokat J. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia na przewlekłość postępowania za bezzasadne.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że postanowienia w przedmiocie rozpoznania zażalenia na przewlekłość postępowania nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej ppsa) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. uznające zażalenia skarżącej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy [...] za bezzasadne.
Tego typu zażalenie nie podlega rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a, a tym samym do postanowień w rozpatrywaniu tego typu zażaleń nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej.
W myśl przepisu art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (§1). Organ wyższego stopnia może uznać zażalenie za bezzasadne lub uznać je za uzasadnione i wyznaczyć dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządzić wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwienia sprawy w przyszłości (§ 2).
W orzecznictwie przyjmuje się, że wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § kpa jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez stronę ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłość organu I instancji, który pozostaje w zwłoce i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne (por. m. in. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 16 listopada 2004 r., sygn. akt II SAGd 715/04 LEX nr 203317). Wniesienie zażalenia powoduje jedynie powstanie uprawnienia do wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłość organu I instancji niezależnie od tego, czy organ wyższego stopnia po złożeniu zażalenia podjął jakiekolwiek czynności określone w art. 37 § 2 kpa (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 29 stycznia 2002 r., sygn. akt IV SAB 210/01).
Zauważyć należy, że postanowienie organu administracji publicznej wyższego stopnia wydane na skutek zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie nie kończy postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Na wskazane wyżej postanowienie nie służy również zażalenie. Rozstrzygniecie to nie mieści się zatem w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga E. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie uznania zażalenia na przewlekłość postępowania za bezzasadne jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Uznając bezzasadność skargi, Sąd odstąpił jednocześnie od rozpoznawania wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.