Uzasadnienie
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia A. Z., utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarny w O. z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] orzekającego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w pkt 1 decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...] maja 2003 r. nr [...].
W jej uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O., po przeprowadzeniu kontroli, decyzją z dnia [...] maja 2003 r. (pkt [...]) nakazał A. Z, właścicielowi kiosku ze sprzedażą [...] zlokalizowanego na [...] miejskim, zaprzestanie sprzedaży [...] na wagę i ograniczenie asortymentu do środków spożywczych wyłącznie w jednostkowych opakowaniach fabrycznych, do czasu podłączenia kiosku do instalacji wodno-kanalizacyjnej.
Przeprowadzona w dniu [...] lipca 2003 r. kontrola sprawdzająca wykazała, iż nałożony decyzją z dnia [...] maja 2003 r. obowiązek nie został wykonany. W związku z tym A. Z. zostało przesłane upomnienie wzywające do niezwłocznego wykonania zaleceń zawartych w tej decyzji. W wyniku kolejnej kontroli przeprowadzonej w dniu [...] września 2003 r., która potwierdziła dalsze niewykonanie obowiązku, organ I instancji wszczął działania przewidziane ustawą z dnia 17 czerwca 1966 r. (tj. z 2001 r. Dz. U. Nr 98 poz. 1068, ze zm.) o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i dnia [...] września 2003 r. wydał postanowienie o nałożeniu na A. Z. grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku. Pismem z dnia [...] października 2003 r. A. Z. zwrócił się o przedłużenie terminu wykonania nałożonego obowiązku. W uzasadnieniu wyjaśnił, że nie jest właścicielem gruntu, na którym usytuowany jest kiosk, a jedynie dzierżawcą, natomiast Urząd Miasta w O., właściciel gruntu, nie wyraża zgody na podłączenie instalacji wodno-kanalizacyjnej do tego rodzaju obiektu.
Po jego rozpatrzeniu Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. postanowieniem z dnia [...] października 2003 r. przedłużył termin wykonania obowiązku do dnia [...] maja 2004 r. Równocześnie organ zawiesił wszczęte postępowanie egzekucyjne do dnia [...] maja 2004 r. Następnie dnia [...] czerwca 2004 r. przeprowadzona została kontrola sprawdzająca, która wykazała, że nałożony decyzją z dnia [...] maja 2003 r. obowiązek nadal nie został wykonany. W tej sytuacji organ podjął zawieszone wcześniej postępowanie egzekucyjne, czego konsekwencją były cztery postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania nałożonego obowiązku (nr [...],...], [...] i [...]). Dnia [...] kwietnia 2005 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. postanowieniem nr [...] po raz kolejny nałożył na A. Z. grzywnę w celu przymuszenia.
Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem A. Z. wniósł zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]. Rozpatrując to zażalenie organ II instancji stanął na stanowisku, że nie może ono zostać uwzględnione.
Kwestionując to rozstrzygnięcie A. Z. złożył skargę na postanowienie organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Dnia [...] marca 2006 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo skarżącego datowane na dzień [...] marca 2006 r., w którym wnioskuje on o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie sygn. akt I SA/Wa 1449/05. We wniosku A. Z. wyjaśnił, że dnia [...] stycznia 2006 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. wydał decyzję nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji z dnia [...] maja 2003 r., zaś postanowieniem dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] organ ten umorzył orzeczone w celu przymuszenia grzywny. Do wniosku skarżący dołączył kopie wymienionych orzeczeń administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismem z dnia [...] marca 2006 r. skarżący cofnął skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Stosownie do art. 161 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Na podstawie art. 60 powołanej ustawy skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Rozpatrując przedstawioną sprawę Sąd uznał, że nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 60 powołanej ustawy wyłączające związanie Sądu wnioskiem o cofnięcie skargi. Oznacza to, że A. Z. skutecznie cofnął złożoną skargę. W tej sytuacji rozpoznanie jej stało się bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 §1 pkt 1 i art. 232 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.