Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 października 2008 r. (k-9) pełnomocnik strony skarżącej - D. G. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez podpisanie skargi i nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem.
Wezwanie sądu skutecznie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 października 2008 r. (k-12).
Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 22 października 2008 r.
Pismem z dnia 4 grudnia 2008 r. pełnomocnik strony skarżącej – D. G. wystąpił o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Do powyższego wniosku D. G. dołączył odpis skargi. W uzasadnieniu pełnomocnik strony skarżącej wskazał, iż wezwania do usunięcia braków formalnych skargi nie otrzymał. Odebrała je jego babcia, która nie przekazała mu korespondencji. Wyjaśnił ponadto, że o brakach formalnych skargi dowiedział się w dniu 27 listopada 2008 r. podczas przeglądania akt sprawy, wtedy też uzupełnił brak formalny skargi przez podpisanie jej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Zaznaczyć należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się zasadę, iż wnioskujący nie może ograniczać się do ogólnikowego stwierdzenia, że uchybił terminowi, ale musi udowodnić, że zaszły przesłanki, które uniemożliwiły mu dochowanie terminu.
Mając na uwadze powyższe wymogi stwierdzić należy, że wniosek pełnomocnika strony skarżącej D. G. nie mógł zostać uwzględniony bowiem pełnomocnik nie wykazał przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jak wynika bowiem z akt sprawy skarżąca C. G. w dniu 15 października 2008 r. osobiście odebrała pismo z Sądu z dnia 10 października 2008 r. zobowiązujące stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi – skierowane do jej pełnomocnika.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę do przywrócenia terminu. W orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.
W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy dokonywaniu czynności w imieniu strony wymagane jest dochowanie szczególnej staranności. Przy ocenie zawinienia strony w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze, że zaniedbania pełnomocnika, a także innych osób, którymi pełnomocnik się posługuje, obciążają ją samą, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu.
Mając na uwadze powyższe wymogi stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie okoliczności, na które powołuje się strona skarżąca nie mogą - zdaniem Sądu stanowić pozytywnej przesłanki do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.