Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy wcześniejszą decyzję, którą odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] kwietnia 1998 r., nr [...] wydanej w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz następców prawnych dawnych właścicieli nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], o powierzchni [...], ozn. nr hip. [...] - i orzekającej o umorzeniu postępowania w stosunku do gruntu o powierzchni [...], stanowiącego pozostałą część ww. nieruchomości i przekazaniu sprawy w tym zakresie Kierownikowi [...] w W., a także odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 1999 r., nr [...].
Z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych sprawy wynikało, że decyzja Kolegium z dnia [...] lutego 2007 r. doręczona została następującym osobom: P. D. w dniu 6 marca 2007 r., J. A. (również jako pełnomocnikowi W. A.) – 7 marca 2007 r., B. D. – 6 marca 2007 r., R. K. – 6 marca 2007 r., B. K. – 6 marca 2007 r. Przedmiotowa decyzja przesłana została również na adres S. K. i jako niepodjęta w terminie zwrócona do organu, który przyjął, że w tym wypadku miało miejsce doręczenie zastępcze - w trybie art. 44 kpa.
W dniu 1 sierpnia 2007 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wpłynął wniosek S. M. – K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Kolegium z dnia [...] lutego 2007 r., a następnie w dniu 24 sierpnia 2007 r. wpłynęła przedmiotowa skarga.
Nadmienić należy, że w treści skargi S. K. określiła się jako – pełnomocnik spadkobierców, precyzując następnie w piśmie z dnia 14 września 2007 r. (k-30), że skargę wniosła w imieniu własnym, a także pozostałych spadkobierców A. P. – B. to jest: I. R., R. K., B. K., B. D., P. D., J. A. i W. A. Jednocześnie dołączyła pełnomocnictwa od wskazanych wyżej osób, przy czym każde z datą sporządzenia - 14 września 2007 r. Ponieważ z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie wynikało, czy S. K. złożyła go jedynie w imieniu własnym czy też w imieniu innych osób, Sąd wezwał adresatkę do wyjaśnienia tej wątpliwości. W piśmie z dnia 9 października 2007 r. S. K. oświadczyła, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Kolegium z dnia [...] lutego 2007 r. skierowała do Sądu w imieniu własnym oraz pozostałych spadkobierców A. P. – B.: P. D., B. D., B. K., R. K., I. R., J. A. i W. A. dodając również, że w imieniu wszystkich spadkobierców zawsze występowała od 19 maja 1992 r. (k-42).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin (w tym również do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi) należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny jego uchybienia, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin (w tym wypadku wniesie skargę), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Sformułowanie "łącznie" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego.
Biorąc powyższe pod uwagę przede wszystkim należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom skarżącej S. K., iż w postępowaniu administracyjnym działała ona od dnia 19 maja 1992 r. jako pełnomocnik pozostałych spadkobierców A. P. – B., z akt administracyjnych zupełnie co innego wynika. Brak jest przede wszystkim w nich odpowiedniego pełnomocnictwa do reprezentowania wskazanych osób począwszy od 19 maja 1992 r., a sama decyzja z dnia [...] lutego 2007 r. doręczona została personalnie: P. D., R. K., B. K., B. D., J. A. (również jako pełnomocnikowi W. A.) i samej S. K. Z tego względu termin do wystąpienia ze skargą do Sądu a także z wnioskiem o jego przywrócenie, biegł dla każdego ze skarżących osobno i liczony był odrębnie od daty doręczenia zaskarżonej decyzji każdej z w/w osób.
Odnosząc się do wniosku S. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jaki złożyła ona w imieniu I. R. należy zauważyć, że jak wynika z nadesłanych do Sądu akt administracyjnych, I. R. jako spadkobierczyni A. P. – B. (a dokładnie spadkobierczyni G. G. – córki A. P. – B., por. postanowienie Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] lutego 1993 r., sygn. akt [...]) Kolegium wprawdzie doręczało część pism, jednak nie została ona wymieniona jako strona decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2007 r. Brak zatem było również kierowanego do niej zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej decyzji. Oznacza to, że złożony w jej imieniu przez S. K. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był niedopuszczany. Skoro bowiem nie została jej doręczona zaskarżona decyzja, to nie rozpoczął jeszcze biegu termin do wniesienia skargi do sądu, a przez to również termin do złożenia przez nią wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Z tych względów Sąd działając na zasadzie przepisu art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.